پـِــــلاک۱۱

کسی که تو را رنجانده، خواهد رنجید، در حین شادی، در حین امید.

بهترین صبونه‌ی دنیا پیتزاییه که از دیشب توی یخچال مونده

مراقب افرادی که به شوخی شما را تحقیر می‌کنند باشید، این رفتار ریشه در حسادت دارد.

‏بسه دیگه، دلم، زود تاریک شدن و هوای ابری و بارون و سرما و بوت و هودی و قهوه ی گرم می‌خواد.

‏تفریحات تابستونیم با بابابزرگ 80 ساله‌ام هیچ فرقی نداشت. البته اون تریاک می‌کشه حداقل.

«خاطرخواه» به این قشنگی چش بود که این کراش کوفتی رو وارد ادبیات فارسی کردین؟

هر وقت تو کوچه دیدی یه مرد محترم با لباس‌های شیک و دمپایی جلوی در یه خونه به افق‌‌های دوری خیره شده نزدیکش نشید؛ اینا مهمون هستن که برای هواگیری ناشی از پرخوری بعد از شام زدن بیرون؛ یه چندتا گاز و گوز می‌کنن میرن تو

من پندارم نیکه کردارمم نیکه فقط این گفتارم بعضی وقتا که عصبی‌م نمیتونم جلوشو بگیرم 🥲🥲

‏یکی از بی‌خودترین مراسمات ما ایرانی‌ها همین ناهار عزاست. اینکه من برم اونجا ناهار بخورم، چه تسلی‌ای به بازمانده‌ی اون مرحوم می‌ده؟

‏اتفاقا به دل بگیرید، آدما خوب میدونن دارن چیکار میکنن، دوره ندونستن گذشته.

ای کاش بعضی آدما رو یکم زودتر ملاقات  میکردیم. بعضی ها رو یکم دیرتر... و بعضی ها رو اصلا...!