پناهي :سيگنال هاي اقتصادي وسياسي

خاطره ای از تقابل محسن رضایی و حسن روحانی در ۲۵ سال پیش امیر دبیری مهر امروز که پاسخ محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی به حسن روحانی درباره تنگه هرمز منتشر شد خاطره ای از ۲۵ سال پیش برام زنده شد. آن زمان حسن روحانی دبیرشورای عالی امنیت ملی بود و محسن رضایی یک منتقد سیاسی که مدتی بود از فرماندهی سپاه کنار رفته بود و من و با تعدادی از رفقا سایت بازتاب را که نزدیک به محسن رضایی بود ایجاد کرده و بعنوان نخستین رسانه برخط اثرگذار در سپهر رسانه ای ، منتقد سیاستهای دولت وقت بودیم بویژه در حوزه مسایل هسته ای که تازه برجسته شده بود. دفتر بازتاب در کوچه کبکانیان خیابان فلسطین بود. حسن روحانی و معاونین وزارت خارجه بویژه محسن امین زاده از مقالات بازتاب و نقدهای آن ناراضی بودند و گله داشتند و ‌‌مدعی بودند اقا محسن رانت اطلاعاتی در اختیار سایت می گذارد در حالی که اینچنین نبود و ما با خیلی از مقامات در تعامل بودیم واز همه مهمتر در جامعه فعال و با انگیزه و ارتباط گر بودیم . یک شب بعد از پایان کار در مسیرمنزل بودم زیر پل سید خندان به سمت تهران پارس که اقا محسن زنگ زد و گفت فلانی هرجا هستی برگرد دفتر سایت . گفتم چرا؟ گفت : یک عده لباس شخصی ریختند در دفتر سایت و تعدادی از بچه ها را بازداشت کردند و کیس های کامپیوتر را بردند! شما برو در سایت بشین من هم دارم میام آنجا . گفتم از کجا آمدندو مربوط به کدام نهاد هستند ؟ اقا محسن گفت در حال بررسی هستیم اما احتمالا حسن روحانی شکایت کرده. از جسارت و شجاعت و پیگیری اقا محسن خوشم آمد . بهر حال از تاکسی پیاده شدم که برگردم سمت میدان ولی عصر در مسیر برگشت دوباره اقا محسن زنگ زد گفت برگرد برو خونه ! مشکل حل شد و دوستان بازداشتی تا ساعتی دیگر ازاد می شوند. خوشحال شدم و خیالم راحت شد . شب متوجه شدیم حدس اقا محسن درست بوده همین روحیه همیشه در اقای رضایی بود . زمانی که دبیر شورای سیاست گذاری روزنامه «ملت ما » بودم و‌ عصرها با هم جلسه داشتیم همین روحیه را داشت .با وجود اختلاف نظردرباره برخی موضوعات از جمله ورود نظامی ها به سیاست ، این روحیه و مرام اقا محسن برای من ارزشمند بود. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ ، حسن روحانی برای اولین بار بطور ضمنی به آن حادثه اشاره کرد و در مناظره ها به اقایان رضایی و قالیباف حمله کرد. روزگار می چرخد و جایگاههای جابجا میشه اما حقایق می ماند. کم کم زمان بیان برخی از خاطرات فرارسیده بویژه برای نسل تازه وارد به حوزه سیاست و رسانه که ریشه و‌تبارها را نمی داندو تحت تاثیر فضاسازی هاست. .