رضا موزونی

ئاخ و داخ

موجها خوابیده اند ،  آرام و رام طبل توفان از نوا افتاده است چشمه های شعله ور خشکیده اند آبها از آسیا افتاده است در مزار آباد شهر بی تپش وای جغدی هم نمی آید به گوش دردمندان بی خروش و بی فغان خشمناکان بی فغان و بی خروش آهها در سینه ها گم کرده راه مرغکان سرشان به زیر بالها در سکوت جاودان مدفون شده ست هر چه غوغا بود و قیل و قال ها آبها از آسیا افتاده ، لیک باز ما با موج و توفان مانده ایم هر که آمد بار خود را بست و رفت ما همان بدبخت و خوار و بی نصیب زآن چه حاصل ، جز با دروغ و جز دروغ ؟ زین چه حاصل ، جز فریب و جز فریب ؟ باز می گویند : فردای دگر صبر کن تا دیگری پیدا شود کاوه ای پیدا نخواهد شد ، امید کاشکی اسکندری پیداشود 🔸مهدی اخوان ثالث

خەم پووش داخ نیشتمانیم

کەمتارەگان ِ هووز شەو زینێ خوەرەیل خۊن لە چەو هەڵەت هەڵەت کیشن بوِم کوچگ کوچگ شوونم دەنەو غڵایل ِ پێس چەو چلێس گنەڵخەخوەر دزوو ملێس شەو تا وە سوو سوو تا وە شەو لە گیانمان ئاگر کەنەو بەرۊ بەڕۊ سزیەیم ئەگەر چروو چروو پەل دەیمنەو ▫️رزا مەوزوونی

شوکرانه‌م پید بوو بینای بان سه‌ر ✅🔸خوشنویسان کرماشان و شعر کوردی ✍ : به قلم : رضا موزونی چه حس خوبی‌ست وقتی ترانه‌ای زیبا با صدای خواننده‌ای موفق می‌شنوی که گل شعرش از دامان این سرزمین چیده شده است. چه غرورانگیز است وقتی که تندیس هنرمندی از این دیار را در میدان شهر ببینی! (البته اگر بگذارند). چه شایسته است وقتی کوچه‌های هر شهری و روستایی با نام مفاخر این نیشتمان مزین شود(اگر این ذوق در مسئولین مربوطه‌اش باشد). ▫️اگر در دنیای امروز شاعر ، خواننده، آهنگساز، خوشنویس و نقاش و ... دست به دست هم دهند می‌توانند در معرفی هنر این استان گام‌های بلندی را بردارند. به راستی اگر استاد شهرام ناظری آلبوم "اساطیر" را نیافریده بود کسی می‌توانست شعر زیبای "روسه‌م" را با جان بچشد؟ اما بهانه نوشتن این یادداشت این است که چند وقت پیش در اینستاگرام یک ویدئو دیدم که یک مغازه بسیار شیک و بزرگ در کردستان تابلوهای زیبای خوشنویسی را به فروش گذاشته بود. هنر جالب این فروشگاه استفاده از شعرهای کوردی شاعران مطرح کردستان بود که در تابلونوشته‌هایی نفیس بر در دیوار آن آویخته بودند. این پرسش برایم پیش آمد خوشنویسان کرماشانی که در کشور هم بلندآوازه‌اند چقدر با شعرهای کوردی آشنایی دارند و آیا اثری شاخص را در این حوزه به آفرینش نشسته‌اند؟ آیا خوشنویسان کرماشانی توانسته‌اند در کنار هزاران بیت شعر حافظ و سعدی و مولانا و...که در جای خود بسیار هم ارجمند و گرامی‌اند، از دیوان شاکه وخان‌منصور، نقی خان آزاد، سید صالح و سید یعقوب مایشتی، ابیاتی را گلچین کرده و با قلم خود جان ببخشند؟ آیا با شعر شاعران برجسته‌ای چون سید محمد طاهر هاشمی، احمد داواشی، ایل بیگی جاف، ملاپریشان دینوری، تیمور بانیارانی، خانای قبادی، مولوی تایجوزی، میرزا شفیع کلیایی، نوره گلینی، میرزا نادر هرسینی، محمد پاشا هرسمی، الماس‌خان کندوله‌ای،پرتو کرماشانی،بهزاد و صدها شاعر معاصر آشنایی دارند؟! جدای از شعر شاعران پیشین و معاصر گاه بیتهایی در فرهنگ عامه این سامان وجود دارد که نوشتن هر بیت آن دنیایی از زیبایی و فخامت است."شوکرانه‌م پید بوو بینای بان سه‌ر " و یا این بیت که زمزمه روزهای پیری مردمان این سامان است: "پیر پاخسێ شوون ئێڵ وە خوەم" پر واضح است اگر در این سامان بی‌سامان هنرمندان و نویسندگان و شاعران و خوشنویسان، خویش را با هماوایی و دلسوزی نیارایند آبی از آنانکه که باید...گرم نمی‌شود. https://t.me/rezamouzooni

✅🔸بهرام بیضایی هم رفت موبد : باید برای سراسر ایران پندنامه‌ای بفرستیم. زن آسیابان : پند نامه بفرست ای موبد، اما اندکی نان بر آن بیفزا! که ما مردمان از پند سیر آمده‌ایم و بر نان گرسنه‌ایم. "از نمایشنامه مرگ یزدگرد، اثر بهرام بیضایی" این نمایشنامه‌نویس ارزشمند امروز ۶ دی ماه در سالروز تولدش درگذشت. یکی از آثار ارزشمند این هنرمند که در سالهای جنگ پخش شد "باشو غریبه‌ی کوچک بود" که نگاهی متفاوت به جنگ داشت. یادش مانا https://t.me/rezamouzooni

متن شعر که دوستان خواسته بودند اینجا گذاشتم‌👆

ت زەخمێگی لە کوردستان، م داخێگم لە کرماشان منوو ژانەیل بێ ئامان، تنوو دەردەیل بێ دەرمان یەکێ ها شوونمان هێمان، چ فەرخێ کەێ لە کوو بۊمن کەڵێ بۊمن لە داڵاهو گەلێ ماسی لە خەو سیروان ت وە سوورانیەو گیری، منی وە کەڵهڕی شین کەم ت ڕا کووڵەێل کووڵد شەو، م ڕا بەڕۊەێل بێ سامان چەنێ زەخمەیلمان تازە! چەنێ داخەیلمان چۊ یەک! پەژارەیگی لە کووبانی، حەڵەبچەێگم لە کوردستان ت زەخم شان سەردەیشتی، م تووقاڵەیل بان زەردە تەمام گیانمان ئاگر تەمام ساڵمان سزیان یە ئازادی! شەوێ بانوو لە ئەنفالێ بکەن چاڵێ بەڕۊ گیرفان کوردێگە ک سەر لەێ خاکە دەێدەو بان دیواێ هەر خاک و هەر توەزێ ڕەسێدن عەتر نەورووزێ وە هەر ژانێ وە هەر سووزێ، بڕەخسیمن هە چۊ واران خودا زانێ لە یەێ خاک و لە یەێ خشتوو لە یەێ پشتن شەوو تەنیاییوو زەخموو کۊەو کوردو پەژارەو  ژان چنە مایشتوو دەیشتەیلێ م هوورەێ سەی قولی ها پیم ت ئامینەێ حەسەن زیرەک لە هەولێروو سنەو بوەکان م عەتر لیمو قەسرم ک شەو تا خانەقین ڕێ کەم ت گوورانی ڕەنگینێ ک دەوی تا قەڵب کرماشان دەنگ گوورانێم تەیدن بڵازەێ ئاگرد بەرزە لە ئاویدەر، بەموو، شاهوو، لە مانشت و قڵاقیڕان ▫️🔸ڕزا مەوزوونی

چای می‌نوشم  ولی تو رفته‌ای    تو رفته بودی  اما یادت رفته بود  یادت را با خودت ببری یادت را جاگذاشته بودی برداشتمش  بوی پونه می‌داد بوی غروب می‌داد  یادت بزرگ‌ شده است حالا دانشگاه می‌رود با من بازی می‌کند دلداری‌ام می‌دهد با من سلفی می‌گیرد و گاهی  به شعرهایم گوش می‌دهد از مجموعه شعر آزاد(چاپ نشده) به جای نامت نقطه چین می‌گذارم ▫️رضا موزونی

در سفارت آغوش تو کتابی که در نمایشگاه با استقبال مواجه شد

خوەزێەو لە دەر ماڵمان بووسێ تا منو تنیش بۊمنە دووسێ خاڵوو خشێ ، با تصویرگری زیبای مریم دارابی تصاویر سیاه و سفیدند و کودکان می‌توانند به سلیقه‌ی خود آن را رنگ‌آمیزی کنند.

امروز خیس باران مهربانی‌تان شدیم سپاسمند حضورتان

🔸 خاڵوو خشێ شعر منالان شاعر : رضا موزونی تصویرگر: مریم دارابی نشر : دیباچه پنجشنبه ساعت ۴ تا ۶ غروب در محل نمایشگاه کتاب نشر دیباچه در خدمت دوستان عزیز هستم. محل غرفه را تغییر دادن به سالن شیشه‌ای 😁 کتابهای دیگرم مثل چاپ جدید "ترانه‌های سرزمین مادری" و "در سفارت آغوش تو " هم در غرفه هست. انتشارات دیباچه این سالها همت خوبی در نشر کتابهای کوردی داشته ، کتابهای دیگر دوستان شاعر هم در این نشر هست. توضیح : برنامه رونمایی از کتاب نیست. https://t.me/rezamouzooni

برگزاری نمایشگاه کتاب کرماشان در پارک شاهد اگر در این روزگار سخت حوصله داشتید و سری زدید چند عنوان از کتابهای من هم در نشر دیباچه موجوده. آدرسش هم انتهای محوطه نمایشگاه، سالن آخری که از همه بی در و پیکرتره ، اون را دادن به ناشرین کرماشان. سالن اسم نداشت اینجوری آدرسش دادم که زودتر پیدا بشه

برگزاری نمایشگاه کتاب کرماشان در پارک شاهد اگر در این روزگار سخت حوصله داشتید و سری زدید چند عنوان از کتابهای من هم در نشر دیباچه موجوده. آدرسش هم انتهای محوطه نمایشگاه، سالن آخری که از همه بی در و پیکرتره ، اون را دادن به ناشرین کرماشان. سالن اسم نداشت اینجوری آدرسش دادم که زودتر پیدا بشه

✅🔸روزی برای دانشجویان بی آینده! این همه روز را به اسمهای مختلف نامگذاری کرده‌اید! خروجی آن چه بوده است؟ امروز هم روز دانشجو! دانشجویی که هیچ امیدی به بازار کار بعد از فراغت از تحصیل ندارد،  روز به چه دردش می‌خورد؟! ▫️شانه‌ی دانشجویان زیر سنگینی بار مدرکی که به زحمت و به بهای عمرشان گرفته‌اند، خم شده است. موهای سپید فرزندان جوان این سرزمین گویای اندوهی بزرگ است. هر موی سپید دانشجویان اعتراض  به آنهایی است  که این سرنوشت لبریز بلاتکلیفی را برایشان رقم زده‌اند. خط سفید برای شما ، موی سپید برای فرزندان ما! این عدالتی نبود که وعده‌اش را داده بودید! 🔸رضا موزونی

✅🔸خوه‌نینێ تازە لە شێعر ت زەخمێگێ لە کوردستان دەنگ : علی کاکایی

پایتەخت وڵاتم کۊچەێگە ک وەلدا لە ناوێ ڕێ کردمە ▫️رزا مەوزوونی

ژیان بەرزێ بۊچگێگە لە چاڵێ گەوراێ پڕم لە داخ هنەرمەنێ ک دەنگێ لە دنیاگوم نیەود. کاوە گیان مەنزڵ خەێر

✅🔸پیرمردی که سرمایه‌ی فرهنگی این سرزمین است. ▫️برای سید قلی کشاورز و نوای ماندگارش 🔸به قلم : رضا موزونی دهم آذر ماه روزی ویژه برای آوای هوره است. روزی که سید قلی کشاورز در جغرافیای کرماشان پای در حیات می‌نهد تا چراغ‌دار نوایی دیرسال و شگفت و رازانگیز باشد. کیست که علاقمند به موسیقی، آوا و نوا باشد و او را نشناسد؟! او که خانه‌اش هزاران مهمان را به خود دیده است. او که مهمانانش را گرم گرامی می‌دارد.کیست که آوای اساطیری‌اش را بشنود و به وجد نیاید! ▫️پیرمرد ۸۸ ساله‌ی خوشگوی و خوش‌پوش و خوش اخلاق با هوره نفس می‌کشد. آنگونه که در دیداری که با او داشتم صمیمانه گفت: "ئەگەر هوورە نەچڕم مەریز بووم" (اگر هوره نخوانم مریض می‌شوم!) او در روستای" لاله‌ون" مایشت(ماهیدشت) روزگار را می‌گذارند. انتظاری از هیچ کس ندارد.صدها و هزارها نوار کاست در روزگاران دور و هزاران سی‌دی در روزگاران نزدیک و هزاران فیلم و ویدیو در روزگار امروز را خوانده که دست به دست و خانه به خانه و شهر به شهر گشته‌اند.چه بسیار کسان که با صدایش، عاشقای‌هایشان را چشیده‌اند! چه بسیار کسان که با نوایش رنجهایشان را گریسته‌اند؟ این پیرمرد سرمایه‌ی فرهنگی یک سرزمین  است. این پیرمرد سفیر گنجی نایاب از روزگاری دور است که در نیشتمان ما خویش را نمایانده است. افسوس بر مسئولان فرهنگی این استان که او را نمی‌فهمند! و البته جز این هم از این منصوبان بی‌مایه‌ی دولتی انتظار نمی‌رود! اتفاقا اگر او را درک می‌کردند، اگر نوایش را می‌شناختند اگر می‌دانستند که او کیست آن وقت جای شگفتی بود! سالها پیش گفتیم و به تکرار و تاکید باز هم می‌گویم: "جای تندیسی از این نماد برجسته‌ی هوره در ورودی شهر ماهیدشت خالی است! تندیسی که هر رهگذری را به توقف وا می‌داشت که این چهره‌ای خندان با دستهایی نهاده بر گوش که ریشه‌های سربندش در باد چوپی گرفته‌اند! متعلق به کیست! مردم مایشت، مردم روستای لاله ‌ون هم کوتاهی کرده‌اند!  روز دهم آذر هر سال باید راه ماهیدشت و جاده لاله‌ون از انبوه ماشینها بند می‌آمد! باید مردم این روستا هر سال خود جوش سالروز تولد این سرمایه‌ی فرهنگی را گرامی بدارند. من روز دهم آذر ماه را  دوست دارم و خدای بزرگ را به خاطر آفرینش سید قلی سپاس می‌گویم. من خدای را به خاطر هدیه‌ی نوای زنده یاد علی‌نظر منوچهری، نوای زنده یاد عبدالعزیز حیدری و صدها هنرمند که به زندگی ما زبیایی و شور بخشیده‌اند ..سپاس می‌گویم.‌ ✅🔸رضا موزونی پاییز ۱۴۰۴