Ehsan_Afshari

«پرده‌ی آخر» اینجا کجاست ؟ آخر دنیا اینجا کجاست ؟ پرده‌ی آخر ما بازماندگان ِ غروبیم از داغ ما نپرس برادر ! خوابی برای چشم نداریم چشمی برای خواب نداریم انقدر شب کمین زده بر ما باور به آفتاب نداریم ای خسروی قبیله کجایی ؟ از روزهای رفته خبر نیست دردا که ناله هست و در این شهر جایی برای مرغ سحر نیست ماییم و درد مشترک اما افسوس، حرف مشترکی نیست از ما خبر نگیر که دیگر در مشت باد قاصدکی نیست اینجا کجاست؟ آخر دنیا اینجا کجاست؟ پرده‌ی آخر بازیگران صحنه ی مرگیم از پرده‌ای به پرده‌ی دیگر #احسان_افشاری ضبط دکلمه با موبایل موسیقی #gloomy_sunday برشی از فیلم Nostalghia# آندری تارکوفسکی سال ۱۹۸۳ @ehsan_afshari

تو را چکار به دیوانه های خواب گریز شبی بخیر نکردیم، شب بخیر عزیز... احسان افشاری

می رویم و آنچه می‌ماند نه رد پایی بر ساحل است نه آواز گنجشک های صبحدم می‌رویم و از ما تنها مکثی می ماند میان فاصله‌ی چای و لب #احسان_افشاری @ehsan_afshari

@ehsan_afshary #story

«مات» احسان افشاری (نسخه‌ی کامل) @ehsan_afshari

ولی نه اینهمه تعریف باطلی از توست کدام آینه توصیف کاملی از توست؟ تو مثل هر زن دیگر ملال هم داری برای گریه شدن احتمال هم داری تو هم اسیر نخ و سوزنی عزیزدلم شبیه هر زن دیگر زنی عزیزدلم لباس شویی‌ت از پرده های مرده پر است اتاق کوچکت از رخت سالخورده پر است به بغض کردن بی‌های‌های معتقدی و در غروب کسالت به چای معتقدی به سربریدن بغضی فشرده سرگرمی به آب دادن گل‌های مرده سرگرمی به گردگیری قلب از غبار مشغولی به رام کردن دنیای هار مشغولی موظفی که در اندوه خود کلافه شوی به خط تازه ی پیشانی‌ات اضافه شوی سکوت باشی و از چهره‌ها فرار کنی خودت پیاده شوی مرگ را سوار کنی نفس نفس بزنی ریشه در زوال کنی و پشت باغچه گنجشک مرده چال کنی پریده رنگ‌ترین صورت جهان باشی نفس بریده‌ترین جای داستان باشی بایستی به طلبکاری از ضریح خودت خودت صلیب خودت باشی و مسیح خودت #احسان_افشاری #مات #شعر#دکلمه ویدیو @kanoonezemestan @ehsan_afshari