رادیوخیابان

۱۰ تا پرایوت شیر خورده بعضیا که پاک کردن اون چند نفر دیگه رو نمیتونم ببینم🙏🏻

من تو چنل همه تون جوین شدم🙏🏻

ای دختر قوی و خوش قلب من ، تو با وجود انکار اطرافیانت و آدمهایی که بهت نزدیک بودن بالاخره به جایی که همیشه دلت میخواست رسیدی و به همه ثابت کردی که حتی بدون پشتوانه روحی و حمایت فیزیکی هم توان رسیدن به آرزوهات و جایگاهی که در جامعه میخواستی داری ، هیچکس هیچوقت متوجه نشد که بر خلاف ظاهر خشک و سردت روح رنگین و زیبایی داری و بر خلاف میلت بهت ضربه هایی زدن که تا ابد به عنوان درس برات باقی میمونه ، راست میگن که خدا بالاخره یک روز تو رو در مقابل کسانی که زمینت زدن دوباره بالا میاره و به اوج میرسونه. امیدوارم همینطور پر قدرت ادامه بدی و تبدیل به یک الگو و انگیزه برای بقیه بشی که در مسیر مشترک قدم برمیدارن .

تولدت مبارکک😭🩷

نامه ای به خودم

آنیسای 2026 چطوری؟ فکر کنم الان داری این نامه رو میخونی، یا نمیدونم. اخیششش زبانمو تموم کردم ازادم 🗣️ دیگه فکر نکنم ریخت ادوبی کانکت رو ببینم باورت میشه چقدرررر اهنگ نوشتم؟ کلیی سولوی پیانو و اثرای ارکسترال نوشتمم وایی سونات مهتاب رو کامل اجرا دادم؟ چقدرر برام سخت بود این قطعه، مخصوصا موومان سومش، ولی واقعا خوشحالم که تونستم! و میدونستم که میتونم☝🤓 اما مهم تر از همه چیز، واقعا نمیدونم قبلا چطوری قطعاتمو با پیانوی دیجیتال میزدم🫪 واقعا از پیانو اکوستیک لذت میبرممم حتی تمرین هام و اشتباهاتمم لذت بخش شدن برام دیدی چقدر رشد کردی؟ چقدرر پیشرفت کردی؟ اهنگات شنیده شدن، پیجت و چنلت دارن دیده میشن. خوشحالی؟ امیدوارم این نامه رو همیشه پیش خودت داشته باشی -آنیسا، از ۸ سپتامبر ۲۰۲۷!

مهم نیته🙏🏻

سلام عزیزم، پارسال چقدر اسکل بودی.

زنده‌ای؟

من‌عزیز،امیدوارم زندگی شاد تری داشته باشی.

اگر به تمام حس های عجیبی این روزهایت غلبه کنی و پشتکارت رو افزایش بدی و اراده تو قوی نگهداری سال بعد به فکر امسال نمیوفتی که کاش بیشتر تلاش میکردی ♥️ خود‌‌ِ عزیزم با تمام زخمهایت بجنگ، بعد از اتمامش برایت مرحمی میگذارم❤️‍🩹

چقدر قشنگ نوشتین😭

-امروز ۸ سپتامبر ۲۰۲۷ـه و دقیقاً یک سال گذشته. اومدم فقط بهت بگم که خیلی چیزا عوض شد؛ چیزایی که الان فکر می‌کنی هیچ‌وقت درست نمی‌شن، درست شدن. آدمایی اومدن و رفتن، بعضیا موندن، بعضیا هم فقط یه خاطره شدن. یادته چقدر برای چیزای کوچیک گریه می‌کردی؟ چقدر ذهنت پر از «نکنه» بود؟ کاش می‌تونستم برگردم و بغلت کنم و بگم:آروم باش دختر، همه‌چی قراره کم‌کم سر جاش قرار بگیره. تو هنوز هم همون دختر حساسی، فقط یاد گرفتی هر چیزی رو به اندازه‌ی خودش جدی بگیری. هنوز کلی آرزو داری، کلی چیز که می‌خوای تجربه کنی و کلی اتفاق که هنوز ندیدی. پس لطفاً به خودت سخت نگیر. یه سال دیگه وقتی دوباره به امروز نگاه کنی، می‌فهمی که چقدر از چیزایی که الان برات بزرگ و ترسناکن، فقط یه تیکه کوچیک از داستانت بودن. و راستی... بهت افتخار می‌کنم که با وجود همه‌چی ادامه دادی.

𓏲🌘๋ ࣭ ⭑๋

میبینم که مدتیست گمراه شده ای. میدانم انتخواب مسیر فکری ات در این جامعه بشیار سخت است مخصوصا در جایی که معیار های سختگیرانه ای برای انسان بودن دارند. اما یک نگاه به خود بیانداز. تو همین حالا هم داری تلاش میکنی. با تمام محدودیت ها و زن ستیزی های اطرافت، با تماس اضطراب ها و ترد شدن هایت. هنوز هم ادامه میدهی. میدانم چاره دیگری هم نداری اما این از راکد ماندن بهتر نیست؟ به لطف همین ادامه دادن های تو، حتی کم، من الان میتوانم کتاب فیزیکی خودم را در دست بگیرم. میتوانم در پیش نویس شوم‌کتاب دومم را شروع کنم. میتوانم راحت تر کار کنم. میتوانم راخت تر ارتباط بگیرم و مردم را تشخیص دهم. شاید الان خیلی به نظرت بزرگ نمیاید و فکر میکنی چه کار های بی فایده ای. اما من در اینجا میبینم که همان کار های طاهرا بی‌فایده چقدر روی امروزِ من تاثیر داشته است. پس خود گذشته من. ادامه بده. حتی یک کلمه هم کافیست. حتی یک نگاه هم کافیست تا ادامه دادن حساب شود. هیچکس نگفته معیار قدم زدن، برداشتن ده هزار قدم روزانه است. حتی صد قدم هم قدم زدن حساب میشود.

دست از تلاش برنداریا آخرش همون که میخوای میشه🤝🏻

سلام به منِ یک سال بعد… امیدوارم وقتی اینو می‌خونی حالت بهتر باشه و چیزایی که امروز زیادی ذهنتو درگیر کردن دیگه برات مهم نباشن. امیدوارم هنوز برای چیزای کوچیک ذوق کنی و یه کم بیشتر خودتو دوست داشته باشی. 💘

بالاخره به عنوان کاراکتر دیزاینر استخدام شدی💅

یکم سالم بمون ببینم میتونی یا نه:/