دِرَفشـان|𝐃𝐞𝐫𝐚𝐟𝐬𝐡𝐚𝐧🩵✨
Open in Telegram
در مسیر درخشیدن✨ نودانشجوی پزشکی. یه دختر معمولی با چالشهای گاهی غیرمعمولی:) ربات برای صحبتهاتون: @Derafshanbot
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
219
Subscribers
No data24 hours
-37 days
-330 days
Posts Archive
میبینید چقدر دنیا کوچیکه؟
ایشون یکی از دوستای دبیرستانه، که از مدرسه دیگهای میومد پانسیون مدرسهی ما درس میخوند و من هیچ راهارتباطیای باهاش نداشتم، به این شکل یافت شد.
از دوستش که همکلاسیِ دانشگاه منه آیدیم رو گرفت.
چقدر اون شب من گریه کردم، میدونید، بچههای پانسیون دوستای خوبی بودن و اون روزا روزای خوبی..
نمیخوام فیلم رو اسپویل کنم شاید بعضیهاتون ندیده باشین.
ولی بهنظرم هرچند خیلی فیلم مفهومیای نبود، ولی یه مفهومی داشت، و اونم اینکه مسیر رسیدن به یکچیزی، به اندازه اون چیز مهمه؛
یعنی همون باد آورده رو باد میبره، اگر برای یهچیزی تلاش کنی، زحمت بکشی و بهقولی از آنِ تو باشه، اونوقت رسیدنِ بهش هم خوبه، قدرش رو میدونی، و اصلا خود اون تلاش و رنج و درنهایت رسیدن برات مفیده.
برای همینه که شاید چراغ جادو و راحت برآورده شدن آرزوها، خیلی هم خوب نباشه..
چون بامداد تموم شد ولی آلبالوها نه،
چهارمین فیلم تابستون.
Obsession
تنها دیدم وسط پذیرایی^^
بچههای ناز کنکوری من، مرور فرمولهای فیزیک و یکاها و تبدیل یکاها فراموشتون نشه، مرور زیاااد حفظیات و مفاهیم فراموشتون نشهها، مرور استراتژیتون برای دفترچه دوم، فراموشتون نشههااا.
این چتجان کی انقدر بیشعور شد که تیکه بندازه به من؟😂😭
راست میگه ولی، خیلی پلن داشتم ولی نرسیدم:))
Repost from زندگی در پیشِ رو☁️
یه جایی توی
رستگاری در شاوشنک
اندی به رد میگه؛
«یادت باشه رد، امید چیز خوبیه، شاید بشه گفت بهترین چیزهاست و چیزهای خوب هیچ وقت نمیمیرند.»
+1
امروز بعد از ۳ سال، با دوستام رفتم بیرون؛
آخرین باری که با دوستی بیرون رفتم، تابستون بعد از کلاس دوازدهم بود. هنوز نمیدونستم پشت کنکور میمونم یا نه. با دوستای دبیرستان رفتیم بوستان بانوان. اونموقع یهتعداد کافهی انگشتشمار توی شهرمون بود و اصلا هنوز کافه رفتن انقدر مُد نبود!
حالا، امروز، با بچههای دانشکده پزشکی✨
مسیر سختی بود، ولی خوشحالم که بالاخره منم تجربهش کردم..
https://t.me/Derafshaan/1656
سلام عزیزم من الان این پستتو دیدم
برای یادگیری زبان من مشکلم اینه که یوتیوب یا دولینگو وابسته به اینترنتن و خب تو ایران مشخص نیست چه اتفاقی قراره بیفته:) برای همین هربار شروع نمیکنم چون میترسم دوباره اینترنت قطع شه و زحماتم هدر بره و برگردم سر خونه اول:::)
