ویرانه‌نشین

خوش گذشت، حیف تموم شد.

بابا می‌گه وقتی بهت توهین می‌شه و تو در جوابِ توهین، منطقی حرف می‌زنی و توهین نمی‌کنی، اون طرف به خودش اجازه می‌ده که بازم بهت توهین کنه. نمی‌دونم، شاید حق با باباست.

بابا می‌گه وقتی بهت توهین می‌شه و تو در جوابِ توهین، منطقی حرف می‌زنی و توهین نمی‌کنی، اون طرف به خودش اجازه می‌ده که بازم بهت توهین کنه. نمی‌دونم، شاید حق با باباست.

اتفاقا وسواسی باشید ، در انتخاب کتابی که می خوانید ، فیلمی که می‌بینید ، موزیکی که می شنوید ، و انسان هایی که با آن ها معاشرت می‌کنید.

یه موضوعی که چند ماه اخیر خیلی ناراحتم کرده، این بوده که اطرافیانم بهم گفتن " وقت نداشتم".نه برای یکی دوساعت یا یک روز، بلکه برای چند روز و چندماه گفتن وقت نداشتن‌. خوب می‌دونم که این حرف رو برای توجیه کارشون می‌زنن؛ یه بهونه‌س. ولی چیزی که ذهنمو درگیر کرده اینه که چطور فکر می‌کنن من باور می‌کنم؟ من رو چی فرض کردن؟ احتمالاً یه خر.

در مواجهه با آدم بی‌شعور، منم بی‌شعورم. حتی خیلی بیشتر از اون.

شب‌ها تلخن؛ نه به خاطر تاریکیشون، به خاطر خاطره‌هایی که دیگه تو روزامون تکرار نمی‌شن.

جدیداً علاقه‌ی شدیدی به دستام پیدا کردم. به نظرم خیلی بوسیدنیه.

حال خوب‌تون رو وابسته به حضور آدم‌ها نکنید. آخرش همه می‌رن، فقط نوع رفتن‌شون متفاوته.

داشتم عکس‌و فیلم‌های زمان مدرسه رو نگاه میکردم. نمیدونم چرا، با اینکه اون موقع هم کلی مشکل داشتیم، ولی ته دلمون یه امیدی بود که امروز دیگه نداریم. انگار راحت تر خوشحال می‌شدیم. کمتر به چیزهایی که نداریم فکر می‌کردیم و همه‌چیز رو آسون تر می‌گرفتیم. شاید اگه زمان تو همون روز ها متوقف می‌شد، به نفع همه‌مون بود.

برای این ساعت از شب انرژیم خیلی زیاده. می‌تونم برقصم، بالا پایین بپرم، هرکاری بکنم جز خوابیدن.

غمگین بودم. تصمیم گرفتم فیلم "بی‌داد" رو ببینم. و حالا غمگین‌ترم‌.