Дикая

୨୧ 𝓛𝓮𝓽𝓽𝓮𝓻 ୨୧

آهسته تر او را ببوس، این یارِ من بوده این دلبرِ آزرده‌دل، دل‌دارِ من بوده او را نگیر این قدر بینِ بازوانت تنگ آغوشِ او دلتنگیِ هر بارِ من بوده

شهراد میدری

هرچند حیا می‌کند از بوسه ما دوست دلتنگی ما بیشتر از دلهره اوست الفت چه طلسمی‌ست که باطل شدنی نیست اعجاز تو ای عشق نه سحر است نه جادوست ای کاش شب مرگ در آغوش تو باشم زهری که بنوشم ز لب سرخ تو داروست یک بار دگر بار سفر بستی و رفتی تا یاد بگیرم که سفر خوی پرستوست از کوشش بیهوده خود دست کشیدم در بستر مرداب چه حاجت به تکاپوست

فاضل نظری

به دریایی در افتادم که پایانش نمی‌بینم، به دردی مبتلا گشتم که درمانش نمی‌بینم

عطار

به دیدارم نمی آیی چرا، دلتنگ دیدارم همین بود اینکه میگفتی وفادارم وفادارم؟

سجاد‌ سامانی

مرگ بعضی وقت‌ها از درد دوری بهتر است بی‌قرارم کرده و گفته صبوری بهتر است

حامد عسکری

تصویری از من وقتی دختر خوشگله نیست / بوسم نمیکنه🐈 :

୨୧ 𝓛𝓮𝓽𝓽𝓮𝓻 ୨୧