سنپترزبورگ؛
Open in Telegram
این بار، خودم را جا نمیگذارم.
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
290
Subscribers
No data24 hours
-27 days
-3230 days
Posts Archive
290
Repost from دکترعلی،خارجازشیفت'
من آدمِ رویاها بودم؛
نه از آن رویاهایی که صبح با بیدار شدن تمام میشوند،
از آنهایی که آدم دلش میخواهد
برای چند دقیقه هم که شده،
واقعی باشند.
گاهی با خودم میگویم:
کاش میشد زمان را کمی عقب برد،
به جایی که هنوز بعضی چیزها خراب نشده بودند،
به روزهایی که نمیدانستم
قرار است دلتنگِ چه چیزهایی شوم.
کاش میشد بعضی آدمها را
قبل از رفتن،
فقط یک بار دیگر دید؛
نه برای ماندنشان،
فقط برای اینکه مطمئن شوی
آنچه بینتان بود، واقعاً اتفاق افتاده است.
من هنوز گاهی در ذهنم
زندگیای را میسازم که هیچوقت نصیبم نشد؛
در آن زندگی،
بعضی رفتنها اتفاق نمیافتند،
بعضی حرفها گفته میشوند
و بعضی کاشها
هیچوقت به دنیا نمیآیند.
اما واقعیت این است که
رویاها همیشه برای رسیدن نیستند؛
گاهی فقط میآیند
تا یادمان بیندازند
چه چیزهایی را در زندگی از دست دادهایم.
و شاید غمانگیزترین قسمتِ رویا همین باشد؛
اینکه آدم
در خیال به چیزی میرسد
که در واقعیت،
حتی فرصتِ خواستنش را هم نداشته است ..
از دلِ علی، تقدیم به سنپترزبوگ؛
290
Repost from این نیز بگذرد
ولي از من میشنوید هیچوقت کسی رو مجبور به انجام کاری نکنید!
حالت رو نمیپرسه؟ نپرسه.
نمیاد ببینتت؟ نیاد.
نگرانت نمیشه؟ نشه.
رفتار آدما وقتی باارزشه که از ته دلشون باشه نه از سر زور و اجبار
