3AM

‏میزان اعتمادم به آدما به حدی رسیده که حس میکنم همه‌ چی یه نقشه‌ست.

چمیدونم مثلاً بگو امروز روز چشم قشنگ‌هاست اومدم بهت پیام بدم.

رابطه سالم شده جن و ما شدیم بسم الله.

این آدما جز overthink هیچی برات ندارن.

‏نمی‌دونم عزیزم، اگه می‌خواستی می‌کردی دیگه. نخواستی و نکردی.

حالا که فکر میکنم من هیچوقت زندگی نکردم همیشه منتظر بودم بگذره به امید اینکه روزای خوب بیاد به امید اینکه شرایط بهتر شه من در انتظار روزهای خوب روزهام رو باختم.

بی آنکه بخواهم تمام شدی، همانطور که بی آنکه بخواهم تمامِ من شده بودی.

اگه قرار بود اسمی برای تلاش‌ها و زندگی این روزهام انتخاب کنم شنا در ناامیدی اسم مناسبی می‌بود.

وقتی تلاش می‌کنی برای برگردوندن صمیمیت از دست رفته ، یک بار دیگه می‌فهمی چرا از دست رفته بود .

کافی‌ست فقط یک بار مرگِ یک عزیز، یک خیانت و یک ترک شدنِ بی‌خداحافظی را تجربه کنی تا بفهمی جایی در قلبت هست که هرگز پُر نخواهد شد؛ یک فضای خالی که حتی در بهترین لحظات هم متوجهِ آن خواهی شد.

‏من خطاب به خودم بعد از نشون دادن احساسم :

لطفا به نبودناتون ادامه بدید چون کون لقتونه.

آدمایی که جزئیات یادشون میمونه خیلی بگا میرن.