زنی‌دیگر.

کلا ایران زیاد منطقه‌ی آکادمیک پذیری نیست.

استاد ریاضی وقتی می‌بینه من جوین شدم تو کلاس:

هیچوقت نفهمیدم تو چرا نمی‌ری اما عادی بود اگه من رفتم.

یادتونه اون Another life رو؟ بنظرم برگردیم به همون قضیه اینجا یکم وضعیت خوب نیست.

آخ آخ آخ اگه تو شوهر من بودی یه جور می‌زدمت که جای سالم رو تنت نمونه.

“How was your day baby?”

خیلی خاص بود یعنی کاملا اینطور بود که عام؟ برای چی داری بیدار می‌شی عزیزم؟ برای این زندگی؟

حس می‌کنم امروز میون خواب و بیداری یه کیرم توی این زندگی خاصی تو افکارم بود.

زندگی آکادمیک خیلی جالبه البته اگه اولش یه زندگی‌ نرمال داشته باشی.

البته منی که بدون نزدیک شدن به آشپزخونه هم عین سگای ژرمنم، نمی‌تونم کسی رو بخاطر عصبی بودنش جاج کنم.

دو دفعه بری سرپا وایسی تو آشپزخونه تازه می‌فهمی مامانت چرا انقدر زود عصبی می‌شد.

فرانسوی و اسپانیایی رو تا حدودی می‌فهمم اما زبون استاد ریاضیمون رو ذره‌ایی نه

ارجاع به درمانگر ده از ده بود😭

شما روزی چندبار میگید کیرم تو این مملکت؟ خودم که الان تو یک دقیقه ده بار گفتم

بله تاریخ هنر ایران خوندم و الان با دانش بیشتری وطن ستیزی می‌کنم.

نگران نباشید شما هرچقدر هم توی انتخاب آدمای اطرافتون ریده باشید بازم به من نمی‌رسید که هرچی کصمشنگ کله کیریه رو برداشتم گذاشتم سر در زندگیم