ایرآن ؛

🔴 امروز 13 ام مرداد، تولدمسعود ذات پروره.

مسعود 4 مدال طلای جهانی داشت و در اعتراضات 18 دی ماه، به قتل رسید.

‌@Bad_Twitty | بَد توئیتی 🤩

،،

روزگار چنان به تکرار افتاده است که گویی تقویم ، جز شنبه و جمعه ، نامی برای روزها ندارد ..

بگو در میان آن همه سیگار ؛ نخی هم به یادِ من سوخت؟

‏تنها پلنم برای تابستون اینه که صبر کنم تا پاییز بشه.

به راستی، نسلِ ما، تاوان کدام گناهِ این خاک را می‌دهد؟

به روز پیروز و فرخ، روز امرداد از ماه امرداد، که امسال برابر است با هفتم امردادماه. امسال، امردادگان در روزگاری از راه رسیده است که دل بسیاری از ایرانیان سنگین است. روزگاری که اندوه، سایه‌اش را بر خانه‌های این سرزمین گسترانده؛ اما شاید درست در چنین روزهایی، به یاد آوردن ریشه‌های کهن، بیش از همیشه معنا داشته باشد. ایرانیان باستان و زرتشتیان، جشن خجسته امردادگان را گرامی می‌داشتند؛ جشنی به نام امرداد، نگهبان گیاهان، رویش و جاودانگی، که در دل تابستان برگزار می‌شود. اما امردادگان چه قصه‌ای برای گفتن دارد؟ اگر روزی از دل یک برگ سبز، از ریشه یک درخت یا از جوانه‌ای کوچک که آرام از خاک سر برمی‌آورد، صدایی شنیده می‌شد؛ شاید قصه از امرداد بود... از نگهبانی که در باور ایرانیان باستان، پاسدار زندگی سبز زمین بود؛ نیرویی که درختان، گیاهان و هر آنچه از خاک می‌رویید را در پناه خود داشت. امرداد یکی از امشاسپندان در آیین زرتشتی است؛ نمادی از زندگی، رویش و جاودانگی. نام درست او «اَمُرداد» است؛ واژه‌ای که به معنای بی‌مرگی و جاودانگی است. اما «مرداد» با حذف «اَ» آغازین این واژه، معنایی وارونه پیدا می‌کند و به مفهوم مرگ و نیستی نزدیک می‌شود. نیاکان ما باور داشتند که هر برگ سبز، هر گل و هر جوانه، نشانی از نیروی آفرینش و برکت جهان است. از همین رو در روز امردادگان به دامن طبیعت می‌رفتند، کنار درختان و سبزه‌ها گرد هم می‌آمدند و برای نعمت‌هایی که زمین به آنان بخشیده بود، سپاسگزاری می‌کردند. برای ایرانیان باستان، طبیعت تنها بخشی از جهان نبود؛ بخشی از جان انسان بود. آب، گیاهان و درختان، امانتی بودند که باید با مهر از آن‌ها نگهداری می‌شد؛ چرا که زندگی، در سایه پاسداری از آن‌ها ادامه می‌یافت. امروز، وقتی دل‌ها خسته و چشم‌ها نگران‌اند، امردادگان بیش از آنکه جشنی برای شادی باشد، یادآور امیدی است که نباید خاموش شود. یادآور اینکه حتی پس از سخت‌ترین روزها، جوانه‌ای از دل خاک سر برمی‌آورد، درختی دوباره برگ می‌دهد و زمین، راه زندگی را از یاد نمی‌برد. شاید امسال، امردادگان را نه با شور جشن، که با سکوتی آمیخته به احترام و امید به یاد بیاوریم؛ تا آیین‌های کهن این سرزمین، حتی در روزگار اندوه نیز از خاطرمان نروند و چراغ فرهنگ ایران خاموش نماند. به امید روزی که این سرزمین، دوباره آرامش را در آغوش بگیرد و سایه درختانش تنها بر روزهای روشن بیفتد. امردادگان، فرخنده و پاینده باد🌱 #ماه‌ــ‌شب‌ــ‌تار✍🏻

‏دروغ گفتند که آسمان همه جا آبی‌ست.

🕊️

امروز 27 July,سالگرد در گذشت محمد رضا شاه پهلویه.

چون آنان با نام دین با مردم ستم می‌کردند.