یونـگ‌بـوك ؛ سۄم اٰکتبـر

آرامش راٰ از چشمـاٰنت ، از عمق وجۈدت خواٰندم اۈژنـی

︐ اینجاٰ پـاریس است همشهرے ، شهر عشق ، شهر شعر ، شهر دلتنگی هـا و جدایی ها ؛ شهرے که عشق را در کـوچه‌هایش معناٰ می کنند و حسرت را در غروب‌هایش زندگی . شهرے کـه دل‌هـا در آن بـه هم می‌رسند ، و گـاه ، براے همیشه از یکدیگر دور می‌شوند ؛ آرے . . بـه راستي که اینجا پـاریس است ! ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌  ‌‌࣪  دیـاٰنا آلارے ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌‌‌‌ ‌ ‌  ‌‌‌ بیست و یکمِ ژوئـن ﹙𝟤𝟢𝟤𝟨﹚ . ִֶָ

‌‌ㅤ ৸  𝑶𝘯𝘦 𝘥𝘢𝘺 𝘐 𝘭𝘰𝘰𝘬𝘦𝘥 𝘢𝘵 𝘺𝘰𝘶, 𝘢𝘯𝘥 𝘪𝘵 𝘴𝘶𝘥𝘥𝘦𝘯𝘭𝘺 𝘰𝘤𝘤𝘶𝘳𝘳𝘦𝘥 𝘵𝘰 𝘮𝘦 𝘩𝘰𝘸 𝙗𝙚𝙖𝙪𝙩𝙞𝙛𝙪𝙡 𝘺𝘰𝘶𝘳 𝘴𝘮𝘪𝘭𝘦 𝘸𝘢𝘴. 𝘐 𝘩𝘦𝘢𝘳𝘥 𝘮𝘶𝘴𝘪𝘤 𝘪𝘯 𝘺𝘰𝘶𝘳 𝘭𝘢𝘶𝘨𝘩𝘵𝘦𝘳; 𝘐 𝘴𝘢𝘸 𝘱𝘰𝘦𝘵𝘳𝘺 𝘪𝘯 𝙮𝙤𝙪𝙧 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘴. 𝒀𝘰𝘶 𝘢𝘴𝘬𝘦𝘥 𝘮𝘦 𝘸𝘩𝘺 𝘐 𝘩𝘢𝘥 𝘵𝘩𝘢𝘵 𝘭𝘰𝘰𝘬 𝘰𝘯 𝘮𝘺 𝘧𝘢𝘤𝘦, 𝘢𝘴 𝘵𝘩𝘰𝘶𝘨𝘩 𝘢 𝘴𝘩𝘢𝘥𝘰𝘸 𝘩𝘢𝘥 𝘧𝘢𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘢𝘤𝘳𝘰𝘴𝘴 𝘪𝘵𝘴 𝘴𝘶𝘯-𝘥𝘳𝘦𝘯𝘤𝘩𝘦𝘥 𝘭𝘢𝘯𝘥𝘴𝘤𝘢𝘱𝘦, 𝘩𝘦𝘢𝘷𝘺 𝘸𝘪𝘵𝘩 𝘱𝘳𝘦𝘮𝘰𝘯𝘪𝘵𝘪𝘰𝘯, 𝘥𝘢𝘳𝘬 𝘸𝘪𝘵𝘩 𝘳𝘦𝘷𝘦𝘭𝘢𝘵𝘪𝘰𝘯. 𝑻𝒉𝒆 𝘴𝘦𝘤𝘰𝘯𝘥 𝘐 𝘵𝘳𝘪𝘦𝘥 𝘵𝘰 𝘵𝘦𝘭𝘭 𝘮𝘺𝘴𝘦𝘭𝘧 𝘐 𝘸𝘢𝘴𝘯'𝘵 𝘪𝘯 𝘭𝘰𝘷𝘦 𝘸𝘢𝘴 𝘵𝘩𝘦 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵 𝘐 𝘳𝘦𝘢𝘭𝘪𝘴𝘦𝘥 𝙄 𝙬𝙖𝙨﹗ ‌‌ ‌࣪   ׅ   𝐋𝖺𝗇𝗀 𝐋𝖾𝖺𝗏﹙‌‌𝐌𝗈𝗆𝖾𝗇𝗍 𝓞𝓯 𝐓𝗋𝗎𝗍𝗁﹚‌

︐ پـانزدهم ژوئن دوهـزار و بیست و شش ؛ شروع ماجراے مـا