وَرطه

«عشق تمرین پذیرفتن مرگ است.»

«معنای زندگی چیست؟ همین بود؛ پرسشی ساده که هرچه سال‌ها می‌گذشت، بیشتر آدم را در خود محاصره می‌کرد.» * ویرجینیا وولف

تو که نیستی گره‌های هندزفریم وا نمی‌شه تو که نیستی سرِ چسب نواری پیدا نمی‌شه بی تو نسخه‌ی ضعیفِ منو می‌بینن همه دستِ من حریفِ شیشه‌ی مربا نمی‌شه تو که نیستی اول صبح عینکم گم می‌شه تو که نیستی شوخی‌هام سوءتفاهم می‌شه من یه جوری از نبودن تو غمگینم که خودِ غم باهام رقابت کنه دوم می‌شه تو که نیستی همه‌ی دنیا روی اعصاب منه انگاری نور بالای ماشینِ پُشتی روشنه انگاری یه مژه افتاده باشه توی چشام انگاری کفشِ جدیدم داره پامو می‌زنه انگاری که سرد و گرم می‌شه همش آب حموم انگار استخون ماهی گیر کرده تو گلوم انگار انگشت کوچیکم خورده به پایه‌ی مبل انگاری یه بخشِ پاهامو نپوشونده پتوم من یه بچه‌ام که توی یارکشی تنها مونده دانش‌آموزی که مشقاش تو خونه جا مونده منم اون که قبلِ یه قرارِ کاری مهم یهو می‌بینه اتو پیرهنشو سوزونده *محمد کلار

د آخه!

«آن‌کس که با هیولاها می‌جنگد، باید مراقب باشد که خود بدل به هیولا نشود. اگر مدتی طولانی به پرتگاهی بنگری، پرتگاه نیز به تو چشم می‌دوزد.»

عزیزم! هروقت خواستی برایم کتابی هدیه بفرستی، در صفحه‌ی اول آن بنویس: لق خاکسار و آتش‌برآب با هم!

ما هم هروقت تشنه‌مون شد بهمون آب پاکی دادن.

«حال من نه خوب است و نه بد. فقط دلم می‌خواهد همه‌چیز را فراموش کنم و آدم تازه‌ای بشوم.»

«خیال می‌کردم مرگ پدیده‌ایست مربوط به بدن آدمی؛ حالا می‌فهمم که فقط یکی از احوال روحی آدم است.»

رمز کارت مشتری رو پرسیدم. گفت ۱۹ ۱۸. یه لحظه بهم ریختم. فقط یه ایرانی می‌تونه با یه رمز کارت پرت شه وسط یه فاجعه‌ی سیاسی/اجتماعی و کلی تصویر ترسناک جلو چشمش ظاهر بشه.

«بدون او با رشته‌ی طولانی زمان‌ها مواجه می‌شوم.»

«فقط پس از آنکه فهمیدی هیچ چیز نمی‌تواند کمکت کند، آن وقت به هیچ کمکی نیاز نداری.»

کاری به درست و غلط بودنش ندارم؛ ولی این‌که آدم‌هایی که یک عمر به مالکیت تام زنان بر بدن‌شون تأکيد می‌‌کردن و معتقد بودن هرکسی اختیار بدن خودشو داره، الآن دارن سیدنی سوئینی رو بابت همین موضوع مورد نقد و تهاجم قرار می‌دن جالبه‌. اسم این موضوع تناقض نیست؟!

حتی تصور این‌که ما کنار چنین افرادی در یک کشور زندگی می‌کنیم، ترسناک و خجالت‌آوره!

«دریافتم که کج‌فهمی و کاهلی، بارها بیشتر از نیرنگ و بدخواهی، خبط و خطا به بار می‌آورند.»

*رولان بارت