هِناس؛

‏حرفایی که برای تو تبدیل به تروما شد رو اون اصلا یادش نمیاد.

بعضی‌وقتا، برای دوست‌داشتن یه نفر، باید غریبه بمونی.

ولی هیچوقت تسلیم نشید. ادامه بدید. خسته ادامه بدید. مریض شدید ادامه بدید. دلتون شکست ادامه بدید. با گریه ادامه بدید. هر جوری هست ادامه بدید. ول نکنید.

گل فروشه می‌گفت کاسبی دیگه خوب نیست ؛ آدما مثل قبل همدیگه رو دوست ندارن .

‏هنوز هم گاهی به این فکر میکنم که چطور کل این مدت حتی یبار هم حالم رو نپرسید.

تو باید بلد باشی حتی وقتی نور نیست، خودت خورشید خودت بشی و بتابی.

بالاخره یه روزی میپذیری و میگذری از همه نبودن‌ها، نشدن‌ها، نخواستن‌ها، رفتن‌ها، تموم شدن‌هاو ناامید شدن‌ها، بدون اینکه دیگه دلیلش برات مهم باشه.

خوشبختی همیشه پیدا کردن چیزی نیست؛ گاهی رها کردن چیزی است که آزارت می‌دهد.

انقدر فکر نکن چی می‌شه بخواد بشه می‌شه. یه وقتایی انقدر قشنگ میچینه خدا که خودتم باورت نشه. مثل معجزه؛ مثل طلوع آفتاب، از عمق یک آسمون تاریک و سرد.

چه بی حساب آرامش خودمان را فدای بیشعوری دیگران کردیم. برای آدم‌هایی که نه ارزش توضیح داشتن و نه لیاقت ناراحتی.

وضعیت‌مون؟ مجبور به عادت، محکوم به ادامه.

به یه سنی رسیدم که نه حرمت سن و سالمو‌ نگه میدارن، نه مراعات کم سن و سال بودنمو میکنن!

رهایی و آرامش زمانی آغاز می‌شود که دیگر نمی‌خواهی جهان را مطابق میلِ خودت کنترل کنی.

نادیده بگیر ، هر کسی شایسته ی توجه نیست.

وقتی طوفان می‌شه، درخت می‌شکنه ولی ساقه‌ی گندم فقط خم می‌شه و دوباره برمی‌گرده به حالت اول. بیاین تو طوفان‌های زندگی، ساقه‌ی گندم باشیم.

☁️🩵

‏این انسان بودن خیلی داستان داره، کاش ابری چیزی بودم.

سخت‌ ترین قسمت جدا کردن راهم از تو، این بود که مطمئن بودم دنبالم نمیای.