Ikigai

آری،او یک قوی سفید بود؛ در صحنه مانند امواج دریا نرم میرقصید و بدنش را پیچ وتاب میداد. اما چشمانش..هیچوقت نمیخندید! همیشه پرنده ی غم بر روی بام خانه اش نشسته بود و چشمانش را غمگین میکرد. آخر او فقط یک آرزو داشت،آرزوی آزادی! دلش میخواست آنقدر شنا کند تا ازاین مرداب نجات پیدا کند وبه دریای عشقش برسد. زیرا او را از تنها دلیل نفس کشیدنش دور کرده بودند؛ دریایش، دیگر در میان دستانش نبود. آیا می توانست به آرزویش برسد؟ اصلا فرصتی مانده بود؟ نمی دانست..!

«فکر می‌کردم دارم نجاتش میدم؛ نمی‌دونستم ی روز باید خودم رو از دستش نجات بدم. من فقط ی احمق بودم که دری رو باز کردم که هیچ‌وقت نمی‌تونم ببندمش.»

𝘓𝘪𝘧𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘳𝘵𝘦𝘥 𝘰𝘶𝘵 𝘢𝘴 𝘢 𝘵𝘰𝘶𝘨𝘩 𝘨𝘢𝘮𝘦 𝘸𝘪𝘵𝘩 𝘮𝘦, 𝘣𝘶𝘵 𝘐 𝘭𝘰𝘴𝘵 𝘴𝘰 𝘮𝘶𝘤𝘩 𝘵𝘩𝘢𝘵 𝘐'𝘮 𝘯𝘰𝘸 𝘢 𝘱𝘳𝘰𝘧𝘦𝘴𝘴𝘪𝘰𝘯𝘢𝘭 𝘱𝘭𝘢𝘺𝘦𝘳.

First color [I saw my world in your eyes]

part sixteen ,, ✯

ɪ'ᴍ ᴀ ᴍᴏᴛʜᴇʀғᴜᴄᴋɪɴ sᴄʜᴇᴍᴀ ʙᴏʏ, ɪ'ᴍ ᴀ ᴅʀᴇᴀᴍᴇʀ ʙᴏʏ ɪ ʟᴏᴠᴇ ᴀ ɢɪʀʟ ᴛʜᴀᴛ ᴅᴏɴ'ᴛ ᴇᴠᴇɴ ғᴜᴄᴋɪɴ ɴᴇᴇᴅ ᴀ ʙᴏʏ ʙᴀʙʏ, ɪ'ᴍ ᴀ ʙᴇᴀᴍᴇʀ ʙᴏʏ, ɪ ɴᴇᴇᴅ ᴀ ʙᴇᴀᴍᴇʀ, ʙᴏʏ 🚧

ᴘᴀʀᴛ ² ₊˚⊹🫧🪿🫧⊹˚₊