Gözlerinde

و مدام با خودم اینگونه می گویم؛ آسان ساخته نشدی، که به راحتی ویران شوی.

نفس بکش؛ عمیق، آرام، شادمان، بگو غم رد شود؛ که قلبت آرامگاه اندوه نیست.

موضوع اینه که فرقی نمیکنه چه مدتی باهم تو رابطه‌اید نقطه پایان یه رابطه همونجاست که یکی از طرفین یادش میره چطوری مثل روزای اول به طرف مقابل توجه کنه.

آدما از یه جا به بعد دیگه اون طوری که خودشون هستن رفتار نمیکنن، بلکه اون طوری رفتار میکنن که باهاشون رفتار کردین! خلاصه اگر هر تغییر رفتاری از نزدیکان و  دوستای صمیمیتون دیدین اول یه نگاهی به رفتار و کارای خودتون بکنید بعد طرف رو قضاوت کنید… ‌‌

اگه خواستنته جرمم پَ راضی به حکممم!

ما آدم‌ها فکر می‌کنیم زمان، جریانی‌ست که از آینده به گذشته می‌رود. اما شاید زمان، انباشتِ تمامِ لحظاتی است که در آن‌ها “حضور” نداشتیم. ما زندگی را در فاصله‌ی بینِ “فراموشی‌هایمان” سپری می‌کنیم؛ و آن‌وقت تعجب می‌کنیم که چرا زندگی، این‌قدر سریع گذشت.. ‌‌

باز جنگ شروع شد 🤧