اِغْتِرٰاب؛

دلم میخواهد به آغوش طبیعت پناه ببرم ، زیر سایه‌ درختی بنشینم و اشك بریزم ، بی‌ آنکه کسی مرا ببیند یا از من بپرسد چرا : )"

[ رنج‌های ورتر جوان | گوته ]

وأنا إذا قررت ألّا أراك فصدّقني أنك لو جلست على رمشي .. فلن أراك. و من اگر تصمیم بگیرم تو را نبینم؛ باور کن اگر روی مژه‌هایم بنشینی نیز تو را نخواهم دید.😌🫴🏽

احتمالا لا به لای جزوه هاتون باید پیداش کنید💔🙄

اسپانسرای پروکسی خیلی بی‌حیا شدن، آدم جرعت نمیکنه پیش کسی تلگرامشو باز کنه.

عه وا نقطه نیست چال لپه🤭

- می‌گویند فردا همیشه زیبا خواهد بود . با این حال آیا امروز فردای دیروز نیست؟

یکیم من بگم دیگه من ارگ بم و خشت به خشتم متلاشی تو نقش جهان هر وجبت ترمه و کاشی 😭✨

در جواب ابلهان آنقدر خاموش ماندیم که گفتند حرف حساب، جواب ندارد

آری همه باخت بود سرتاسر عمر ‏دستی که به گیسوی تو بردم بردم

گرچه این شهر شلوغ است ولی باور کن؛ آنچنان جای تو خالیست صدا میپیچد :)

گاه‌باید‌رویید درکنارِ‌چشمه، درشکافِ‌یک‌سنگ به‌امید‌فرداها.🤍 «سهراب‌سپهری»

تو برو بگیرش بنظرم❤️‍🩹

آشوب جهان و جنگ دنیا به کنار بحران ندیدن تو را من‌چه‌کنم؟🙃

نبینم غمتو ستون😭💔

ندیدم رنگ شادی را تظاهر میکنم شادم شدم ویرانه‌ای از غم ولی گفتم که آبادم

@eghterabnashenastoorybot هرچند تا دوست داشتی بگو✨ I love poem🌱