کنار

مراقب بودن یعنی حضور حضور، همیشه به معنی انجام دادن کاری نیست. گاهی یعنی در اتاقی بمانی که سکوتش سنگین است، کنار تختی بنشینی که ساعت‌ها تغییری نمی‌کند، یا فقط کسی بداند وقتی چشمش را باز می‌کند، هنوز آنجایی. مراقبت پر از چنین لحظه‌هایی‌ست. مراقب، حتی اگر مراقب همیشگی نباشد، باید دائم برای دیگری حاضر شود. چه در لحظات بحرانی و چه در لحظات آرام روزمره. @kenarcare #مراقب_بودن

«ببین همیشه هم اینطوری نیست که مراقبت خیلی چیز گل و بلبلی باشه. هر روز بین مراقبت‌شونده و مراقبت‌کننده تنش و دعواست و بعدش عذاب وجدانه و بعدش ناراحتیه.» -از گفت‌و‌گوهایمان با یک مراقب @kenarcare #نقل_قول_مراقب

ترس از دست دادن یکی از نگرانی‌های جدی مراقب‌هاست. این ترس فقط یک احساس گذرا نیست؛ می‌تواند سال‌ها همراه مراقب بماند. هر تماس تلفن، هر تغییر کوچک در حال بیمار و هر تأخیر کوتاه، می‌تواند این فکر را زنده کند که «نکند اتفاقی افتاده باشد؟» برای بعضی مراقب‌ها، این ترس آن‌قدر با زندگی روزمره گره می‌خورد که حتی بر خاطراتی که بعد از رفتن او بارها در ذهنش مرور می‌کند هم سایه می‌اندازد. @kenarcare #رنج_مراقبت

🌘یادآوری لازم نیست همه احساسات را به تنهایی با خودتان حمل کنید. مراقب‌ها هم نیاز دارند کسی حرف‌های ناگفته‌شان را بشنود. @kenarcare #یادآوری

🎞️معرفی فیلم| His three daughters «سه دختر او» درباره‌ی سه خواهری است که پدرشان روزهای آخر زندگی‌اش را می‌گذراند. برای همین بعد از سال‌ها دوباره کنار هم جمع شوند. یکی از خواهرها مراقب اصلی پدر بوده و دو نفر دیگر فقط گاهی به او سر می‌زدند. پدر و بیماری‌اش حضور پررنگی در تصویر ندارند و فیلم بیشتر درباره‌ی رابطه‌ی این سه خواهر است و مراقبتی که هر کدام به شکلی متفاوت تجربه کرده‌اند، یا حتی تجربه نکرده‌اند. دوباره کنار هم قرار گرفتن برای مراقبت، زخم‌های قدیمی‌شان را هم دوباره زنده می‌کند و مسائلی که سال‌ها زیر خاک مانده بودند، کم‌کم خودشان را نشان می‌دهند و فرصتی می‌شود برای اینکه بعضی از این زخم‌ها دیده شوند و شاید حتی کمی التیام پیدا کنند. @kenarcare #معرفی_فیلم

🌊 بر بساطی که بساطی نیست در درون کومهٔ تاریک من که ذره‌ای با آن نشاطی نیست و جدار دنده‌های نی به دیوار اتاقم دارد از خشکیش می‌ترکد -چون دل یاران که در هجران یاران- قاصد روزان ابری، داروگ! کی می‌رسد باران؟ -از شعر داروگ، «نیما یوشیج»- #شعر

📱 تکنولوژی‌های جدید؛ همراهی برای مراقبت 🔹گاهی فکر می‌کنیم باید همه‌ی بار مراقبت را به تنهایی بر دوش بکشیم و نمی‌توان به تکنولوژی اعتماد کرد. اما بسیاری از ابزارها و فناوری‌های جدید می‌توانند بخشی از این بار را سبک‌تر کنند. 🔹CareAide یک اپلیکیشن مدیریت مراقبت است که به مراقبان کمک می‌کند اطلاعات سلامت فرد تحت مراقبت را در یک جا ثبت و پیگیری کنند. بخش‌های مختلف برنامه: •یادآوری مصرف دارو •ثبت شاخص‌های سلامت •پایش تغییرات روند سلامت •مدیریت چند نفر تحت مراقبت •اشتراک‌گذاری اطلاعات با اعضای خانواده •مدیریت برنامه‌های درمانی •یادآوری ویزیت‌ها و اقدامات درمانی @kenarcare #یادگیری

تلاش مراقبان برای دوام آوردن و یافتن دلخوشی‌های کوچک، چیزی از ابهت و اهمیت این سوال کم نمی‌کند که «این روزها چه کسی مراقبِ مراقب‌هاست؟» -ما ایوب نبودیم، به کوشش فاطمه ستوده @Kenarcare #بریده_کتاب

🎴پرسش و پاسخ ◾️سوال: الان ۵ سال و چند ماه هست از مادر که آلزایمر شدن مراقبت میکنیم. متاسفانه فرزندان ارشد اجازه ندادن نیروی کمکی بگیریم. من مشکل قلبی دارم. مادرمم از آبان ماه کلا ایزی لایف میشه لطفا راهنمایی کنید که چیکار کنم. اینجا فقط مسئله مراقبت از مادر نیست؛ خانواده بعد از پنج سال مراقبت مداوم به مرز فرسودگی رسیده است. مراقبت شبانه‌روزی از فردی با آلزایمر پیشرفته، به‌ویژه وقتی خود مراقبان هم مشکلات جسمی دارند، فشار زیادی ایجاد می‌کند. اگر امکانش هست، دوباره موضوع استفاده از مراقب کمکی را مطرح کنید. لازم نیست از ابتدا شبانه‌روزی باشد؛ حتی چند ساعت کمک در روز یا چند روز در هفته هم می‌تواند فرصت استراحت ایجاد کند. اگر مخالفت خانواده به خاطر هزینه است، سهم هر نفر را محاسبه کنید؛ وقتی هزینه بین چند نفر تقسیم شود، معمولاً قابل‌پذیرش‌تر است. همچنین یادآوری کنید که موضوع فقط راحتی نیست؛ سلامت مراقبان هم اهمیت دارد. اگر تقسیم وظایف مشخصی وجود ندارد، مسئولیت‌ها را بین اعضای خانواده تقسیم کنید؛ مثل خرید و دارو، پیگیری ویزیت‌ها، شیفت‌های مراقبت یا هماهنگی مراقب کمکی. کمک گرفتن فقط به خواهر و برادرها محدود نیست؛ نوه‌ها، اقوام یا دوستان هم می‌توانند با کارهای مشخص، مثل چند ساعت همراهی یا بیرون بردن سالمند، بخشی از بار مراقبت را کم کنند. با توجه به بیماری قلبی، بیش از توانتان مسئولیت قبول نکنید. اگر جابه‌جایی، تعویض پوشک یا حمام کردن برایتان فشار زیادی دارد، حتماً از فرد دیگری کمک بگیرید. استراحت‌های کوتاه را هم جدی بگیرید؛ حتی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه استراحت یا چند دقیقه فاصله گرفتن از مراقبت، در طولانی‌مدت از فرسودگی پیشگیری می‌کند. در نهایت، از خودتان بپرسید آیا روشی که پنج سال پیش پاسخگو بود، امروز هم قابل ادامه است؟ با پیشرفت آلزایمر، شیوه مراقبت هم باید تغییر کند. کمک گرفتن از مراقب، حتی برای چند ساعت در هفته، نشانه کم‌کاری نیست؛ راهی برای حفظ کیفیت مراقبت و سلامت مراقبان است. یادتان باشد استراحت، بخشی از خودِ مراقبت است، نه یک تجمل. @kenarcare #پرسش_و_پاسخ

پرستارِ مراقب (۱۷۴۷) ژان-باپتیست سیمئون شاردن این نقاشی در زمان ارائه‌اش با عنوان «غذای دوران نقاهت» به نمایش درآمده بود. اما به مرور نام «پرستار مراقب» جایگزین شده و زن حاضر در تصویر به سوژه‌ی اصلی نقاشی تبدیل شد. «پرستار مراقب» از معدود تصاویری‌ست که در آن به جای بیمار، مراقب را و روزمرگی مراقبت را می‌بینیم. @kenarcare #تصویر_مراقبت

وقتی روزها و ساعت‌ها صرف مراقبت از دیگری می‌شود، کم‌کم خودِ مراقب در دیگری گم می‌شود. مراقب آن‌قدر باید حواسش به نیازهای دیگری باشد که به‌تدریج تشخیص نیازهای خودش از نیازهای او دشوار می‌شود؛ انگار مرز بدن‌ها آرام‌آرام محو می‌شود. مراقب باید هم‌زمان در دو بدن زندگی کند، دردهای دو بدن را بشناسد، نیازهای دو بدن را به خاطر بسپارد و از هر دو مراقبت کند. @kenarcare #رنج_مراقبت

«ما با آشفتگی خو گرفته‌ایم؛ کلیشه‌های صیقلی دیگر برایمان کارایی ندارند.» -سفر غیر منتظره مراقبت- دونا تامسون، زاکاری وایت @kenarcare #بریده_کتاب

🌘یادآوری: لازم نیست برای اتفاق‌های بدی که هنوز نیفتاده‌اند، از همین حالا مضطرب باشیم. وقتی نقش مراقبت را برعهده داریم، گاهی ذهنمان مدام جلوتر از واقعیت می‌رود؛ اگر مریض‌تر شود چه؟ اگر نتوانم از پسش بربیایم چه؟ اگر اتفاق بدی بیفتد چه؟ نگرانی درباره‌ی آینده طبیعی است، اما قرار نیست تمام رنج‌های احتمالی آینده را همین امروز زندگی کنیم. آنچه هنوز اتفاق نیفتاده، هنوز مسئولیت ما نیست. امروز را زندگی کنیم و اگر روزی اتفاقی افتاد، همان روز با آن روبه‌رو شویم. @kenarcare #یادآوری

👣مراقب بودن یعنی توجه به قدم‌های کوچک مراقبت مسیری رو به جلو نیست؛ راهی یکنواخت است، پر از ایستگاه‌های سخت. خیلی از مراقبان باتجربه راهی برای دوام آوردن در این مسیر پیدا کرده‌اند: اهمیت دادن به اتفاق‌های خوبِ کوچک. مراقب به‌تدریج یاد می‌گیرد حتی یک قدمِ بیشتر یا یک لبخند را نشانه‌ی بهبود بداند. و همین لحظه‌ها فرصتی برای بازگشت به جریان زندگی هستند. شما هم از قدم‌های کوچک مسیر مراقبت برایمان بنویسید. @kenarcare_admin @kenarcare #مراقب_بودن

🌊 برمی‌گردم با چشمانم که تنها یادگارِ کودکی منند... آیا مادرم مرا باز خواهد شناخت؟! -از دفتر شعر نمی‌دانم‌ها، حسین پناهی- #شعر

🎴پرسش و پاسخ ◾سوال: مادرم ۷۹ سالشون هست، کمی حواس‌پرتی هم دارن، داروهای زیادی مصرف می‌کنن و بعضی وقت‌ها یادشون می‌ره یا اشتباه می‌کنن. پیشنهادی دارین برای اینکه بشه داروهاش رو بهتر مدیریت کرد؟ وقتی تعداد داروها زیاد می‌شود، فراموش کردن آن‌ها کاملاً قابل انتظار است؛ به‌خصوص اگر مشکل حافظه هم وجود داشته باشد. در این شرایط بهتر است مسئولیت یادآوری داروها تا حد ممکن از دوش خود سالمند برداشته شود. یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین کارها، استفاده از جعبه تقسیم دارو است که داروهای هر روز یا هر نوبت را از قبل داخل آن می‌چینید. اگر یکی از اعضای خانواده هم هر هفته آن را پر کند، احتمال اشتباه خیلی کمتر می‌شود. اگر داروها ساعت‌های مختلفی دارند، سعی کنید تا جایی که پزشک اجازه می‌دهد، زمان مصرفشان را با برنامه روزانه مادرتان هماهنگ کنید؛ مثلاً بعد از صبحانه یا شام. هرچه برنامه ساده‌تر باشد، اجرای آن هم راحت‌تر است. نکته دیگری که گاهی فراموش می‌شود این است که هر چند ماه یک بار، فهرست داروها را با پزشک معالج مرور کنید. خیلی از سالمندان سال‌ها داروهایی را مصرف می‌کنند که شاید دیگر ضرورتی نداشته باشند یا بتوان تعداد دفعات مصرف را کمتر کرد. هرچه تعداد داروها کمتر و برنامه مصرف ساده‌تر باشد، مدیریت آن هم آسان‌تر می‌شود. اگر مادرتان گاهی یک نوبت دارو را فراموش می‌کند، معمولاً دوز بعدی را خودسرانه دو برابر نکنید. بعضی داروها با این کار می‌توانند خطرناک شوند. اگر مطمئن نیستید در مورد یک داروی خاص باید چه کار کنید، از پزشک یا داروساز سؤال کنید. و اگر احساس می‌کنید بخش زیادی از روزتان صرف یادآوری و دادن دارو شده، بدانید که این مشکل فقط برای شما نیست. مدیریت دارو در سالمندی، مخصوصاً وقتی تعدادشان زیاد است، یکی از سخت‌ترین بخش‌های مراقبت است. استفاده از چند ابزار ساده و تقسیم این مسئولیت بین اعضای خانواده، معمولاً از خسته‌کننده شدن این کار جلوگیری می‌کند. ▫️اگر در روند مراقبت از عزیز سالمندتان به سوالی برخورد کردید از اکانت کنار @kenarcare_admin بپرسید. @kenarcare #پرسش_و_پاسخ

🎞️ معرفی فیلم | کفش‌هایم کو؟ «کفش‌هایم کو؟» داستان مردی سالخورده‌ است که به آلزایمر دچار است. لحظات روزمره او، از پنیک‌ها تا لحظاتی که به کودکی خود بازمی‌گردد، در فیلم به تصویر کشیده شده. اما این مرد تنها شخصیت داستان نیست و دخترش که به تازگی برای مراقبت از او بازگشته هم بخش مهمی از این روایت است. کسی که تمام کارهای روزمره پیرمرد را انجام می‌دهد اما پدرش او را به یاد نمی‌آورد و بیشتر با کودکی‌اش زندگی می‌کند. در آخر «کفش‌هایم کو؟» تلاش می‌کند با وجود نشان دادن سختی‌های واقعی این ارتباط، روزنه‌هایی برای تحمل‌پذیرتر کردن آن ایجاد کند.  @kenarcare #معرفی_فیلم

👤مهمان ناخوانده مراقب احساس گناه به شما می‌گوید کوتاهی کردید. اما هیچ‌وقت نمی‌گوید چقدر کافی بودید. هر بار که به معیار سنجش احساس‌گناه می‌رسید، انگار معیار جابه‌جا می‌شود. انگار به خط رسیده‌اید، ولی خط عقب‌تر می‌رود. با چیزی که هیچ حد سیری ندارد، نمی‌شود چانه زد. فقط می‌شود دید که چیست: نه قاضی، نه حقیقت. فقط صدایی که از شدت اهمیت دادن بلند شده‌ست. @kenarcare #رنج_مراقبت