کنار

همانطور که گفتیم، ظرفیت شنبه‌های گروه‌درمانی پر شده و الان فقط یک ظرفیت برای گروه روزهای سه شنبه باقی مانده. برای ثبت نام و اطلاعات بیشتر به اکانت کنار پیام بدید. @Kenarcare_admin

ظرفیت شنبه‌های گروه‌درمانی پر شد و الان در حال ثبت نام ظرفیت روزهای سه‌شنبه ساعت ۱۹ تا ۲۰:۳۰ هستیم. برای اطلاعات بیشتر بهمون پیام بدید. @Kenarcare_admin

🪴 ظرفیت یکی از ساعت‌های گروه‌درمانی کنار پر شده است. برای اطلاع از ساعت‌های موجود به اکانت کنار پیام بدید. @Kenarcare_admin

🔸 یک ظرفیت برای روزهای شنبه گروه‌درمانی کنار باقی مانده. برای ثبت نام به آیدی @Kenarcare_admin پیام بدهید.

🫧 ثبت نام گروه‌درمانی کنار • آنلاین • در سه زمان: شنبه‌ها : ۱۱ تا ۱۲:۳۰ سه‌شنبه‌ها: ۱۹ تا ۲۰:۳۰ • روان‌درمانگر جلسات: فرید باقر گروه‌درمانی‌های کنار فضایی امن و ویژه‌ی مراقبان است تا در جمعی با تجربه‌های مشترک قرار بگیرند. در این گروه‌ها، یک روان‌درمانگر همراه اعضاست تا با هدایت گفت‌وگوها، فراتر از هم‌صحبتی، فرایند درمان را پیش ببرد و به کاهش آسیب‌های ناشی از مراقبت کمک کند. 🔸 برای اطلاعات بیشتر و ثبت نام «گروه» را کامنت کنید.

🪴 ما در رابطه به دنیا می‌آییم، در رابطه زخم می‌خوریم و در رابطه می‌توانیم التیام پیدا کنیم. روان‌درمانی نیز بر همین اصل استوار است؛ رابطه‌ای امن که در آن فرد فرصت دیده‌شدن، تجربه‌کردن و ترمیم را پیدا می‌کند. در گروه‌درمانی نیز همین رابطه‌ها می‌توانند زمینه‌ساز کاهش رنج روانی و رشد فردی باشند. گروه‌درمانی مراقبان سالمندان، فضایی برای شنیده‌شدن، ارتباط و تجربه‌ی این مسیر در کنار دیگران فراهم می‌کند. توضیحات بیشتر درباره کارکرد این روابط التیام‌بخش را می‌توانید در ویدیو زیر کنار ببینید و برای کسب اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام در گروه‌درمانی، به اکانت «کنار» پیام بدهید: @kenarcare_admin https://www.instagram.com/reel/DeujSpgNL2A/?dlrf=amR1d3g5Yzh1b21t @kenarcare

مراقبان گاهی در شرایطی سخت قرار می‌گیرند که تغییرش از توانشان خارج است. در چنین شرایطی چه می‌شود کرد؟ با وجود این محدودیت‌ها، چه راه‌هایی برای بهتر کردن زندگی وجود دارد؟ در این ویدئو به بخشی از این راهکارها پرداخته‌ایم: گروه‌درمانی. https://www.instagram.com/reel/Demqa8QNvGg/?vrfl=MXVoYzh2ejF1bTY4Mw== ما در «کنار» گروه‌درمانی‌هایی ویژه‌ی مراقبان برگزار می‌کنیم؛ فضایی برای همراهی با یک روان‌درمانگر و بودن در جمعی از آدم‌هایی که تجربه‌های مشترک دارند. برای کسب اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام در گروه‌درمانی، به اکانت «کنار» پیام بدهید: @kenarcare_admin

🌥 ثبت نام گروه‌درمانی کنار مراقبان گاهی در شرایط سختی قرار دارند که تغییر دادنشان از توان آن‌ها خارج است. در چنین موقعیت‌هایی، لزوما نمی‌توانیم برای هر مسئله راه‌حلی پیدا کنیم. اما می‌توانیم راه‌هایی پیدا کنیم که با وجود محدودیت‌ها، امکان توجه به نیازهای خودمان و بهتر کردن کیفیت زندگی را فراهم کنند. گروه‌درمانی یکی از این راه‌هاست. زیرا فرد می‌تواند با همراهی یک متخصص و جمعی با دغدغه‌های مشابه، مسائل و نیازهای خودش را جدی‌تر دنبال کند و امکان‌های تازه‌ای برای مراقبت از خود پیدا کند. در کنار، گروه‌درمانی‌هایی ویژه‌ی مراقبان برگزار می‌کنیم؛ فضایی برای پرداختن به مسائل خود، با همراهی یک روان‌درمانگر و در جمعی از آدم‌هایی که تجربه‌هایی مشترک از مراقبت دارند. 🪴 اگر می‌خواهید درباره‌ی گروه‌درمانی کنار و شرایط ثبت‌نام بیشتر بدانید به اکانت کنار پیام بدهید. @kenarcare_admin

🔍 کاهش حس بویایی در بعضی افراد ممکن است پیش از بروز علائم آشکار آلزایمر دیده شود. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که ضعف در تشخیص بوها با افزایش احتمال اختلال شناختی خفیف و تغییرات مغزی مرتبط با آلزایمر ارتباط دارد. البته کاهش بویایی به‌تنهایی نشانهٔ ابتلا به آلزایمر نیست و می‌تواند علت‌های دیگری هم داشته باشد. -منبع: مؤسسه ملی سالمندی آمریکا (NIA)، مقالهٔ Loss of smell linked to Alzheimer’s cognitive impairment and biomarkers، منتشرشده در سال ۲۰۲۲. @kenarcare

سردرگمی مراقبان در جایی از مسیر مراقبت دچار سردرگمی می‌شوند. سردرگمیِ مراقب شبیه یک حملهٔ گذرای سرگیجه نیست، بلکه تجربه‌ای است که در زمان‌های مختلف و با شدت‌های متفاوت بارها به سراغ ما می‌آید. این دوره‌های سردرگمی می‌توانند ما را از پا درآورند. اگر احساس‌های اجتناب‌ناپذیرِ درماندگی، سردرگمی، خشم، مقاومت، ناتوانی وتنهاییِ عمیق خود را نادیده بگیریم، در واقع بخش‌های مهمی از تجربهٔ خود را انکارکرده‌ایم؛ همان بخش‌هایی که در حال دگرگون کردن ما هستند. از آنجا که مراقبت‌گری همیشه با آنچه تصور می‌کردیم متفاوت از آب درمی‌آید، سردرگمی ما می‌تواند عمیق، شدید و بسیار تنهاکننده باشد. @kenarcare #رنج_مراقبت

🪷 سوگواری زودهنگام یکی از دشوارترین تجربه‌هایی است که مراقبان با آن روبه‌رو می‌شوند. گاهی عزیزمان هنوز زنده است، اما آن‌قدر تغییر کرده که دیگر شبیه گذشته نیست. در چنین شرایطی، ممکن است دلتنگ کسی باشیم که پیش از این می‌شناختیم و برای از دست دادنش سوگواری کنیم. 🔻 در مواجهه با این احساس، مهم است که فقدان‌مان را به رسمیت بشناسیم و بپذیریم که حق داریم اندوهگین باشیم. در عین حال، می‌توانیم تلاش کنیم رابطه‌مان را با شرایط امروز عزیزمان بازتعریف کنیم و راه‌های تازه‌ای برای ارتباط با او پیدا کنیم. لازم نیست اندوه‌مان را از بین ببریم، باید آنرا بپذیریم و ببینیم با وجودِ اندوهی که داریم چه قدم‌هایی می‌توانیم برای بهتر شدن زندگی خودمان و عزیزمان برداریم. https://www.instagram.com/reel/DeeLpPqNE7H/?mdxt=MWh4OTExZGhraW5yYQ== @kenarcare

🎴 پرسش و پاسخ پدرم مدام می‌گه «دیگه به درد هیچ کاری نمی‌خورم» و از اینکه برای کارهای شخصی‌ش به ما نیاز داره خجالت می‌کشه. چطور باید با این حسش برخورد کنیم؟ قابل درک هست که شنیدن این حرف‌ها از پدرتون چقدر می‌تونه ناراحت‌کننده باشه. خیلی از سالمندها وقتی برای کارهایی که قبلاً به‌راحتی انجام می‌دادن به کمک نیاز پیدا می‌کنن، احساس می‌کنن استقلالشون رو از دست دادن و دیگه مثل گذشته نیستن. از اینکه فرزندانشون باید مراقبشون باشن، خجالت می‌کشن. وقتی پدرتون می‌گه «دیگه به درد هیچ کاری نمی‌خورم»، سعی کنید سریع باهاش مخالفت نکنید یا فقط بهش نگید «این حرف رو نزن». خیلی وقت‌ها این حرف بهانه‌ای هست برای شروع گفتگو، یا جلب همدلی و محبت. می‌تونید ازش بپرسید: «بابا، چی بیشتر از همه ناراحتت می‌کنه؟» شاید چیزی که اذیتش می‌کنه صرفاً ناتوانی جسمی نباشه؛ شاید دلش می‌خواد هنوز بتونه بعضی کارها رو خودش انجام بده یا احساس کنه خانواده به حضورش نیاز دارن. تا جایی که توانایی و ایمنی‌اش اجازه می‌ده، اجازه بدید کارهای شخصی‌اش رو خودش انجام بده؛ حتی اگر کمی بیشتر طول بکشه. قبل از اینکه به کمکش برید، ازش بپرسید که آیا کمک می‌خواد یا نه. گاهی ما از روی محبت، کاری رو که سالمند هنوز می‌تونه انجام بده به‌جاش انجام می‌دیم و ناخواسته احساس ناتوانی‌اش رو بیشتر می‌کنیم. در عین حال، اگر این حرف‌ها رو مرتب تکرار می‌کنه، دیگه از چیزهایی که قبلاً دوست داشته لذت نمی‌بره یا بیشتر روز غمگینه و خودش رو کنار می‌کشه، بهتره احتمال افسردگی هم بررسی بشه. مهم‌تر از همه، لازم نیست مدام به پدرتون ثابت کنید که هنوز به درد می‌خوره؛ سعی کنید کاری کنید که در زندگی روزمره واقعاً احساس کنه هنوز اختیار داره و نظر و حضورش مهمه. و اینکه الان برای بعضی کارها به شما نیاز داره، از ارزش و جایگاهش در خانواده کم نمی‌کنه. @kenarcare #پرسش_و_پاسخ

🌊 دردم این است که من بی‌تو دگر از جهان دورم و بی‌خویشتنم. پوپکم! آهوکم ! تا جنون فاصله‌ای نیست از اینجا که منم. مگرم سوی تو راهی باشد، ــ چون فروغ نگهت ــ ورنه دیگر به چه کار آیم من بی‌تو؟ ــ چون مرده‌ی چشم سیه‌ت ــ -مهدی اخوان ثالث @kenarcare #شعر

🎧 لوسندا ویلیامز این آهنگ را درباره پدرش، میلر ویلیامز، شاعر و استاد ادبیات، نوشته است که در سال‌های پایانی زندگی به آلزایمر مبتلا شد. بیماری به‌تدریج حافظه، زبان و توانایی‌های او را از بین می‌برد و لوسندا شاهد این تغییرات بود. عنوان آهنگ، «اگر عشق من می‌توانست بکشد»، خطاب به بیماری است: اگر عشق من قدرتی داشت، آلزایمر را از میان می‌بردم. آهنگ روایت خشم و درماندگیِ لوسنداست در برابر بیماری‌ای که هر روز بخشی از پدرش را از او دورتر می‌کند. @kenarcare #آهنگ

«ظاهرا يكی از تفاوت‌های جوانی و سالمندی اين است كه وقتی جوانيم آينده‌های مختلفی برای خود اختراع می‌كنيم، و وقتی پير می‌شويم، گذشته‌های مختلفی برای ديگران.» -درک یک پایان، جولین بارنز

☁️ گروه حمایتی کنار گروه‌های حمایتی کنار قرار است به زودی شکل بگیرند. از آنجا که شاید با اعلام عمومی در اینستاگرام ظرفیت گروه‌‌ها تکمیل شوند، خواستیم ابتدا با همراهانِ قدیمی‌ترِ کنار در تلگرام در میان بگذاریم. گروه‌های حمایتی کنار به شکل آنلاین و هفتگی برگزار می‌شوند. 🪷 فضاهایی امن که مراقبان می‌توانند در آن به التیام رنج‌های روانی و امکاناتشان برای رشد فردی دست پیدا کنند. روانشناسان و رواندرمانگرانِ کنار به عنوان تسهیلگر در این جلسات حضور خواهند داشت. برای دریافت اطلاعات بیشتر و ثبت نام به اکانت کنار پیام بدید. @Kenarcare_admin

🎴 پرسش و پاسخ: مادرم ۷۸ سالشه، بعد از سکته خیلی به من وابسته شده و برای کوچک‌ترین کارها صدایم می‌کند؛ چطور کمکش کنم دوباره بعضی کارها را خودش انجام بدهد، بدون اینکه احساس کند رهایش کرده‌ام؟ این وابستگی بعد از سکته شایع است. ممکن است واقعاً به کمک نیاز داشته باشد، اما وقتی کسی همیشه کارها را برایش انجام می‌دهد، ممکن است خودش هم کمتر برای انجامشان تلاش کند. بهتر است کمک را یک‌باره قطع نکنید؛ کم‌کم از «انجام دادن» به «کمک کردن برای انجام دادن» برسید. مثلاً بگویید: «بیا ببینیم خودت کدوم قسمت کار رو می‌تونی انجام بدی، من کنارت هستم.» از کارهای کوچک و متناسب با توان جسمی و تعادلش شروع کنید؛ مثل برداشتن لیوان، پوشیدن بخشی از لباس یا مرتب کردن وسایل شخصی. خطر زمین‌خوردن را نباید به قیمت مستقل شدن نادیده گرفت. گاهی پشت وابستگی، ترس از افتادن، شکست خوردن یا تنها ماندن است. اصلاح کردن مداوم یا گفتن «ولش کن، خودم انجام می‌دم» هم می‌تواند اعتمادش به خودش را کمتر کند. اگر وابستگی اخیراً بیشتر شده یا توانایی‌های قبلی‌اش کاهش یافته، بهتر است از نظر جسمی و توانبخشی بررسی شود؛ عواملی مثل درد، ضعف، افسردگی یا مشکلات شناختی می‌توانند نقش داشته باشند. گاهی بهترین کمک این است که کنارش بمانید، به او فرصت بدهید و اجازه دهید بخشی از کار را خودش انجام دهد. @kenarcare #پرسش_و_پاسخ