ɴᴏᴛʜɪɴɢ

در من؛من های بسیاری حرف میزنند.

وانمود میکنم که از همه چی رد شدم،ولی ردش روی روح و روانم مونده.

مگر من چه کردم که دنیای دردم

یه جایی از زندگی، دیگه نه ناراحت می‌شی، نه عصبانی؛ فقط یه‌جوری ساکت می‌شی که خودت هم می‌فهمی یه چیزی توی وجودت برای همیشه تموم شده. نه چون قوی شدی؛ چون انقدر خسته‌ای که حتی توضیح دادنِ چیزی که آزارت داده هم دیگه برات ارزش نداره.

بعضی وقتا میگم ته این چنل و تکست گذاشتن،چیه دقیقا و به جوابی نمیرسم!

4 صبح، ساعت جنونه! همه خوابند، جز من و زخم‌هایی که نمیذارن پلک بزنم. نه صدایی هست، نه نوری، فقط منم و ذهنی که رها نمیکنه. سایه‌ها حرف می‌زنند، گذشته در گوشم زمزمه میکنه. زمان کش میاد، دیوارها نگاهم می‌کنند. اینجا، حقیقت خودش را نشان میده! بی رحم،سرد، واقعی...

و در نهایت هر چیزی تا یه حدی ارزش جنگیدن داره

چنل پرایوت ک کلا ۱۰ تا ممبر داره بیشتر از اینجا ریکت میخوره! :///

موفق شدید ✨🤝

‏چه آدم هایی را به خاک سپردیم که بیشتر از ما لایق زندگی بودند.

اونی که فرق تورو با بقیه ندونه بهتره کنار بقیه بمونه

‏تا فروپاشی روانی یه تُکِ پا فاصله دارم