Matt.
Open in Telegram
If you can't understand my silence , don't ask for my words. The loudest parts of me have never made a sound 🦌 . @OldRaccbot INFJ — 🏳️⚧️
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
608
Subscribers
+524 hours
+237 days
+16430 days
Posts Archive
608
پس چطوری خودمون رو از این چرخه ها حفظ کنیم تا در کنار اون ها توی یک قایق غرق نشیم؟بعضی آدما همیشه خودشون رو قربانی می‌دونن.. چون تجربه‌های گذشته و ویژگی‌های شخصیتیشون، احساس محق بودن، افسردگی، نشخوار فکری باعث میشه رفتار بقیه به نظر تهدیدآمیزتر و ناعادلانه‌تر تفسیر بشه؛ برای این افراد قربانی بودن تبدیل به یک هویت پایدار میشه. ما میتونیم از روی الگو های رفتاری یک شخص و تکرار اون این نتیجه گیری رو انجام بدیم و بسنجیم ایا تو همه مراحل زندگی و همه شرایط ها این واکنش رو داره یا نه. اما با این حال قضاوت سریع درباره یک آدم درست نیست.. برای فهم دقیق رفتار باید تجربه‌های واقعی گذشته و وضعیت روانی و روابط خانوادگی و شرایط فعلی زندگیش رو در نظر بگیریم و به هیچکس برچسبی نزنیم.
608
نتیجه گیری؛ما نمی‌تونیم هر فردی که زیاد از قربانی شدن صحبت می‌کنه رو دروغگو، خودشیفته، تشنه به توجه و.. بدونیم. رفتار ما آدما ممکنه دلایل مختلفی داشته باشه مثل: تجربه واقعی خشونت، بی‌عدالتی یا طرد شدگی، افسردگی و نگاه منفی به خود، دلبستگی اضطرابی و ترس از رها شدن، حساسیت زیاد به بی‌احترامی یا طرد، شرایط دشوار خانوادگی اجتماعی یا عاطفی.
ما باید بین افرادی که واقعاً آسیب دیدند و فردی که به صورت مزمن و همیشگی توی روابطش از زاویه قربانی بودن به زندگیش نگاه می‌کنه فرق بذاریم.افرادی که دچار آسیب هستن یا شرایط سختی رو می‌گذرونن، سطح و ظرفیت عاطفی پایین‌تری نسبت به بقیه دارن و طبیعیه که گاهی دچار این چرخه بشن و لزوما به معنا مشکل رفتاری نیست.
