سرزمین بی نقشه

هزاران آتش در سرم شعله می‌کشند و نمی‌دانم به خاموش کردن کدامشان بپردازم.

۱۰ تیر - ۲۱:۵۶: خیلی خوش گذشت و درنهایت بازم دلم برات تنگ شده. کسی نمی‌تونه جای تورو واسم بگیره اما واسه تو چی کسی می‌تونه جای منو بگیره؟

من عاشقانه دوستش داشتم و او عاقلانه طردم کرد؛ منطق او، حتی از حماقت من احمقانه‌تر بود.

شاید یه رویاهایی برای نرسیدنن.

این نامه را برای تو می‌نویسم؛ برای تویی که کوله بار سالها خستگی‌را روی دوشت حس می‌کنم و نمی‌توانم و نمی‌دانم چگونه بار آن را سبک‌تر کنم تا دمی فرصت جوانه زدن داشته باشی. درخت تنومند وجودت که گاه حس می‌کنی موریانه به تاراج می‌برد را، سبز و مانا می‌بینم. پرنده ذهنت را در آسمان این روزگار پر فراز و نشیب، آزاد و رها می‌بینم. عزیزکم! در آخر برایت بگویم اگر دیدی روزی کنارت نبودم بدان در درگاه قلبم همیشه خواهان دیدن اوج پروازت هستم.

Z✨

من به ترک شدن عادت کردم.

مگر لایق تکیه دادن نبودم تو با حسرتِ شانه من چه کردی؟ مرا خسته کردی و خود خسته رفتی سفر کرده، با خانـه‌ من چه کردی؟ ‌جهانِ من از گریه‌ات خیسِ باران تو با سقف کاشانه من چه کردی؟

اون حس که نه دوستش داری، نه می‌خوایش، نه ازش متنفری و نه ذوقشو داری اما درموردش گریه می‌کنی<<<

یسری ارتباط ها زیادی حیفن برای تموم شدن.

منم دوستت دارم:) می‌دونی وقتی چتمون رو می‌خونم لبخند می‌زنم و اشک تو چشام جمع می‌شه من خیلی دوستت دارم.

هرروز بهت فکر می‌کنم برمی‌گردم چتمون رو می‌خونم و به هیچکس نمی‌گم چقدر دلم برات تنگ شده.

این روزای آخر چقدر سخته هرچی نزدیکتر می‌شیم بیشتر نگران می‌شم و درس خوندن سخت‌تر می‌شه و درعین حال الان باید بیشتر درس بخونم.

من انقدر دوستت دارم که خوش به حالت.

وقتی می‌دونم نمی‌خوانم منم بلدم نباشم.