خاک بارون خورده ؛

Oh.. I'm falling in love..

-ولی خب به‌هرحال، من که قبلا دوست‌دختر داشتم. اینم همون‌ دوست‌دختره فقط از نوع پسرش...

-عاشقتم؟ یه‌چیزی بیشتر از عاشق، بدجور روت شقم رِدهِد!

-خیلی دلبره، دلم می‌خواد لیسش بزنم!

-من عروسک کوفتیت نیستم، جئون! -هنوز نفهمیدی که هستی؟

-نمی‌دونم حرف زدن از کسی که آرامش رو ازم گرفته برای کسی که سعی داره بهم برش گردونه، درسته یا نه. -بگو، طلایی؛ بگو کی آرامش رو ازت گرفته تا رنگ سرخ توی پالتت رو تبدیل کنم به تنها رنگی که می‌بینه.

جونگکوک، پسرِ شرِ مدرسه، از زندگیِ تحت فشارِ پدرش خسته‌ست. ولی با اینحال هنوز شیطنت داره... وقتی تهیونگ به‌عنوان معلم ریاضی وارد زندگیش میشه، فکر می‌کنه می‌تونه اون رو با اذیت‌هاش فراری بده. از شیطنت‌های کلاسی گرفته تا لمس‌های زیرِمیز، نگاه‌های پر کشش و بوسه‌ای که همه‌چیز رو عوض می‌کنه. همه‌چیز عادیه تا وقتی که پدر کوک یه پیشنهاد غیرمنتظره به تهیونگ میده‌...

چشم‌های تهیونگ گرد شد. مغزش شروع کرد به پردازش: خامه… گونه‌ام… نگاهش رو با وحشت و خجالت آورد بالا و به لب‌های جونگکوک خیره شد. صدایی توی سر بلند شد «امکان نداره...  اون مهندس جدی و بداخلاق خامه‌ی روی صورتمو مزه کرده؟!»

-احمقِ کوچولو… من کلِ این عمارتو خالی کردم چون بوی هیتِ امگای مارک‌دارم کلِ این طبقه رو برداشته. چون گرگِ روانیِ من الان تو وضعیتیه که اگه یکی از نگهبانا فقط یه نفسِ عمیق از بوی تو رو تو ریه‌هاش بکشه می‌رم پایین و خرخره‌شو می‌جواَم...

روایت پسری که از بچگی توسط رئیس یه باند کله گنده مافیا بزرگ شده ولی الان از این شرایط خستس و می‌خواد باندو ترک کنه... ولی می‌تونه؟!؟ می‌ذارن؟!؟

تهیونگ فکر می‌کرد جونگکوک رو از دست داده. نمی‌دونست چیزی از اون عشق هنوز زنده است. پسری پنج‌ساله به نام هانول... 🦖 و حالا بعد از پنج سال باید برای چیزی بجنگن که هر دو به یک اندازه براش حق دارن...

وقتی مالک دو واحد طبقه هفتم ساختمون دو تا آلفا مغرور و لجباز باشن اوضاع قراره برای همه مخصوصا خودشون سخت بشه... کدومشون قراره کوتاه بیاد تا ساختمون منفجر نشه؟!؟