𝕭𝖑𝖔𝖔𝖉𝖇𝖔𝖗𝖓
Open in Telegram
рожденный из крови🍷؛ - 𝕿𝖆𝖑𝖐 𝖙𝖔 𝖎𝖆𝖓: @Ian_Vk_bot - ❗برای تبلیغات به بات زیر پیام بدید: @Ian_Vk_bot
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
6 944
Subscribers
+17924 hours
+3667 days
+2 75630 days
Posts Archive
7 085
Repost from نعنایِ ژنرال/ rest
+4
تنهایی، چنان با تار و پود جانم درآمیخته که گویی زخمیست ترمیمناپذیر بر پیکرهی روحم. نبودنت اما، حکایتِ شیشهایست که یکبار شکست و هرگز، هیچچیز، آن را به پیش از فروریختن باز نگرداند.و حال من مانده ام و خاطراتی که تداعی کننده ی حضورِ تو در گذشته بودند.
7 085
Repost from سکـوت ِ سـالـوادور 𝖱𝖤𝖲𝖳
˒ اکنـون مـن خـالـی از هـر احسـاس ِ عشـق و محبـت شـده ام مـرواریـد ِ گمـشـدهٔ ِ مـن. ˓
7 085
Repost from N/a
نگاهی به سرنوشت میاندازم و نگاهی به زندگی ای که دیگر شبیه گذشته نیست.
وجودت با من چه کرده که بیرحمی سرنوشت را ناچیز میخوانم و بودن تو را همه چیز؛ سرنوشت لحظه ای دست از ویران کردن من برنمیداشت و حالا ، تمام تکه های ویرانیام تبدیل به شخص جدیدی شد تا زندگی را به رنگ تو ببیند. در این زندگی بی نهایت احساسات وجود دارد ، احساساتی که درون آنها دوست داشتن نیز موج های عمیقی دارد و چه خوشحالم در این امواج ، سهم کوچکی در زندگی تو پیدا کردم. در بی نهایتی های زندگی ، زمان از همیشه بیشتر ناچیز خوانده میشود اگرچه بودنت برای من هر لحظهاش عمیقانه زندگیست. شاید اگر زمان لجبازی کند و مرا به همان اول ببرد ، بی شک و تردید ، هر ثانیه تورا انتخاب میکنم و هر لحظه بودنت را نفس میکشم عزیزکرده. اگر بارها سوالی کنند که زیباترین اتفاق زندگی را چه انتخاب میکنی ، قطعا تنها انتخابم تویی ، شاید بقیه از زیبایی آسمان و دریا و خورشید و ماه و ستاره ها و صدف ها بگویند، اما درخشش تو در برابر اینها چشمان عاشق مرا با برق درخشت تزئین میکند.و چه بسیار ماجرا هایی که در میان تمام زندگی تاریکی میآورد و اما تو تمام ماجرای منی:)
7 085
Repost from N/a
+1
جهان پشتِ پلکهایشان خاموش شده و از تمام وسعتِ این دنیا، تنها پناهی از آغوش برایشان باقی مانده است؛ جایی که دستها شعر میشوند و سکوت، عاشقانهترین زبانِ ممکن. گویی یکی، شبِ آشفتهی دیگریست که سرانجام به آرامش رسیده؛ دو روح که در ازدحامِ بیرحمِ روزگار، یکدیگر را برای پناه گرفتن از خستگیهای زندگی یافتهاند. شاید عشق همین باشد؛ اینکه میان هزاران راهِ نرفته و هزاران آدمِ گذرا، به کسی برسی که آغوشش شبیه بازگشتن به رؤیایی فراموششده است؛ کسی که در کنارش، حتی اندوه نیز آرامتر نفس میکشد و قلب، برای لحظاتی از سنگینیِ جهان رها میشود. گویی بعضی آدمها را سرنوشت به زندگیمان میآورد تا معنای خانه را، در میان دو دست و یک تپش، از نو به ما بیاموزند. 🖤
پونه؛
