مُــبـهَـمْ

در همین ساعت که ما داریم خوابِ وصل می‌بینیم، کسانی آن‌طرف دارند پیشِ یار می‌میرند..

اگر برای تو مقدر شده باشد، از هفت آسمان عبور می‌کند تا به تو برسد..

-دلگیرم یاعلی‌، جانِ حسین دیده بگردان، سمتِ این خسته‌یِ دور از نجفِ حیرانت..

صبر می‌کنم، چاره‌ای جز صبر کردن ندارم.

جان‌ها جان‌ها جان‌ها به بویِ وصلِ تو بر باد داده‌ام گر نیست باورت، ز نسیمِ صبا بپرس..

-

همیشه تناقض‌ِ‌ بین‌ حرف‌ و‌ عمل‌ِ‌ آدما‌‌ اذیتم‌ میکنه‌.

از آبیِ روحم عزیزتر، تو آنی.

-

آره عزیزِ من شب آرومه، ولی فقط تا همینجا..

-

مقصر تو نیستی، گاهی وقتا نمیشه با یسری چیزا جنگید..

ظهر شهریور بود و جهان از گرما می‌سوخت، من اما به تو فکر کردم و برای لحظه‌ای تابستان بوی باران گرفت..

آدما همون‌قدر ازم دورن که خودشون خواستن.

پسرِ ام‌البنین تو می‌دانی و آن‌ها نمی‌دانند:)

-ماییم‌ و خیال‌ِ یار این‌ گوشه‌ی‌ دل، ای‌ علت‌ ویرانگی‌ام‌ خانه‌ات‌ آباد‌ حسين..

من؟ منتظر تو؟ معلومه، معلومه که هستم