𝐧𝐚𝐢𝐯𝐞

مامانم نوشته بود: اینکه تمام عشقت رو به کسی بدی تضمینی بر‌این نیست که اون هم همین کار رو بکنه؛ پس انتظار عشق متقابل نداشته باش فقط منتظر باش تا اینکه عشق آروم تو قلبش رشد کنه و اگر اینطور نشد؛ خوشحال باش که توی دل تو رشد کرده.

مبارکا این شروعِ تازه خانوم!🤍 نمی‌دونم چند نفر چنلِ "هزارِ من" رو یادتونه، ولی می‌دونم دلتون برای قلمِ ستاره تنگ شده، این همون خونه‌ست، فقط با اسم تازه. نگاهِ من به ستاره و نوشته‌هاش همیشه یه‌جور دیگه بوده. صادق‌تر، بااصالت‌تر، بدون ادا و نزدیک به زندگی. یه وقت‌هایی واقعا احساس می‌کنم خدا خیلی قشنگ حواسش به آدم بوده که این‌چنین آدم‌ها رو سرِ راه‌مون گذاشته. امیدوارم این خونه‌ی تازه برای خیلی‌ها، حتی اگر حدِفاصل یک صبح تا شب باشه، جایی برای سبک‌تر نفس کشیدن باشه‌. امیدوارم این شروعِ تازه چه کوتاه باشه چه بلند، برات پر باشه از آدم‌های خوب، جمله‌های موندگار و لحظاتی که ارزش آغاز کردن رو یادت بیاره و ممنون بدون اینکه بدونی، یه روزایی دست منو از تاریکی گرفتی. امیدوارم آدم‌های زیادی توی این خونه‌ی تازه، هم با قلمت آشنا بشن و هم با قلب قشنگت. نمی‌دونم آخه چی دیگه درباره‌ی ستاره بگم که حق‌مطلب ادا کن باشه:))

یک روز این بال‌های ناقص را در می‌آورم و بعد از تکمیل کردنشان، گوشه‌ای می‌گذارم تا کسی روزی برشان دارد و پر بکشد. شاید تمام افق‌های آرزوی من را لمس کند و میان ابرهای بنفش و صورتی رنگ، بلند‌بلند‌ بخندد.

به قول نادر ابراهیمی؛ «من مردِ خداحافظیِ همیشگی نیستم»

«نیت‌هایم آنقدر پاک بود که خداوند خودش، حقیقت خیلی‌ها را به من نشان داد.»

دلم نمی‌خواد زندگیم صرف این بشه که ثابت کنم «کسی هستم». دلم می‌خواد صرف این بشه که برای چند نفر، واقعا «کسی» بوده باشم.

فکر کن کوهنوردی رو انتخاب کردی چون قله رو می‌خوای. ولی اگر وسط راه زانوت درد بگیره، هیچ‌کس نباید بگه "حق نداری درد داشته باشی چون خودت خواستی بیای بالا." بلکه می‌گن لازمه استراحت کنی، نفسی تازه کنی، حتی شاید سرعتت رو کم کنی. نه اینکه خودت رو سرزنش کنی که انتخابش کرده بودی. تو هنوز همون آدمی هستی که این راه رو آگاهانه انتخاب کرد ولی الان داری از طرفِ دردت صحبت می‌کنی. بدن هیچ‌وقت قراردادِ اخلاقی امضا نکرده که "اگر انتخاب کردی حق نداری بشکنی."

اگر قراره برای رسیدن به رویات، تمام چیزهایی رو که دوستشون داری رو از دست بدی، وسطِ راه باید دوباره درباره‌ی شیوه‌ی جدیدِ رسیدن فکر کنی؛ نه لزوما درباره‌ی خودِ رویا.

اما خودت رو هم با خودت تا آخر مسیر ببر‌.

امروز ۴۰ دقیقه تو مسیر ماهشهر تا اهواز داشتم رانندگی می‌کردم و چون از خوابِ پریشب، نخوابیده بودم عزیز دقیقا کنارم صندلی جلو کل مسیر رو قرآن باز کرده بود و می‌گفت خدایا توروخدا‌ سالم برسیم. ۴۰ دقیقه تو مسیرِ بودیم و یک‌ساعت تو اهواز سه‌بار کوی‌باهنر رو دور زدم، پل جلو نیو‌معدن رو بسته بودن و جز اون مسیری بلد نبودم کل راه‌های اهواز رو امتحان کردم تا بالاخره به مقصد رسیدم. فردا هم قراره بریم مشهد با عزیز! سو؟ شب‌تون به زیبایی خودتون قلب‌ها.

من فقط انرژی می‌خوام. زنونه مردونه‌ش دیگه واسم فرقی نمی‌کنه.

دنیا زیاد فرصت حالِ خوبِ واقعی نمی‌ده؛ اگه یه‌روز چیزی توی وجودت برق زد و حس کردی همون چیزیه که می‌خوای، نذار ترس یا تردید ازت بگیردش.

ولی اگه یه روزی دیدی نجات‌ پیدا کردم از این همه غم, این‌جای داستان‌م رو یادت نره.

گزارش روز فقط پیوی دوستم.

اولین شنبه‌‌‌ای که بی‌دلیل دوسش‌ دارم!

من:✨✨✨✨✨✨✨

رفتم اکسپلور و دیدم بوممم! همه‌ش ادیت‌های اشرف رویا! بهشت‌م رو پیدا کردممم‌.