CYGNUS

از هیچ‌کدوم از قطع ارتباطایی که کردم ناراضی نیستم؛ همشون به‌جا، درست و سنجیده بودن.

انگار کلا توی زندگیم شیفت شبم؛ روزا خوابم، شبا بیدار.

با دل کسی رو انتخاب نکنید؛ با عقل انتخاب کنید، چون بعد از یه انتخاب اشتباه، از صفر ساختن خودت خیلی سخته.

دلخوشیه این روزام فقط چنلامن.

نه فقط ایران برای هرشخص و هرچیزی.

مگه ما چقدر عمر میکنیم که تمامشو باید منتظر بمونیم تا ایران درست شه؟

کاش می‌شد یه مدت خودمون رو از بیرون ببینیم؛ با همین جسم و همین روح. با خودمون وقت بگذرونیم، بریم قدم بزنیم، خرید کنیم، حرف بزنیم و آخرش خودمون رو بغل کنیم و یاداوری کنیم به خودمون که چقدر دوسش دارم.

کاش خدا میتونست بغلمون کنه.

امشب اندازه هزار نفر غم دارم.

هیچی به اندازه پنهان کردن غم آدمو پیر نمی‌کنه.

واقعا دیگه بسه. با هر چیزی دارم می‌جنگم فقط برای اینکه یه زندگی معمولی داشته باشم. مگه زندگی عادی چقدر ارزش داره که باید برای داشتنش این‌همه تقلا کرد؟

باز شروع شد، باز شروع شد، بااز شروع شد.

این روزا زیادی خسته میشم، همه چیزها باهم قاطی شده. احساساتم، کارم، درسم. دلم سفر میخواد، دلم یه خبر خوشحال کننده، یه حال خوب دلم میخواد.

کاش کلا نمیدونستم خاورمیانه کجاست.

تا چیزی قطعی نشده پیش هیچکس هیچیزی نگید. تا چیزی قطعی نشده پیش هیچکس هیچیزی نگید. تا چیزی قطعی نشده پیش هیچکس هیچیزی نگید. تا چیزی قطعی نشده پیش هیچکس هیچیزی نگید. تا چیزی قطعی نشده پیش هیچکس هیچیزی نگید.

وقتی به ینفر نشون میدی تحت هر شرایطی میمونی، اون دقیقا تو هر شرایطی قرارت میده.