آوازِقو🧣

زندگی از جایی تموم شد که ما فقط بخاطر "امید"زنده موندیم.

اگر کسی رو داشتم که برام نامه بنویسه،قطعا آدم خوشحال تری بودم.

عاشق روزهاییم که کومان و نیکی مجلسی ویدیو جدید میزارن.

شاید بخندیم ،شاید کتاب بخوانیم،شاید فیلم ببینیم،شاید قهوه بخوریم،شاید غذا درست کنیم،شاید خرید کنیم، شاید... اما گوشه ای از قلبمان تا همیشه بخاطر آن اتفاق غمگین میماند.

کلی کتاب نخونده دارم اما هنوز معتقدم باید کتاب بخرم و از بی کتابی رو به مرگم.

دستانت را گرفتم،حس عجیبی داشت،انگار تمامی سرمای بدنم را گرفتی و گرمی بدنت را به من انتقال دادی،برای لحظاتی از زندگی جدا شدم،انگار وارد یک جهان دیگه شده بودم،جایی که پروانه ها در هوا میرقصیدند،باد چمن هارا نوازش میداد و نور خورشید بر موهای خرمایی رنگت تابیده بود.همه چیز رویایی بود،حتی فراتر از یک رویا،چه کسی میتوانست دست از تماشای تو بردارد؟هرکس میتوانست،من نمیتوانستم.من حاضر بودم حتی برای کمی بیشتر دیدن تو،پلک هم نزنم.تنها خواسته ام یک چیز بود، اینکه آن لحظه هيچوقت تمام نشود.

زندگی گاهی خیلی ساده تر از آن چیزی است که فکرش را میکنید،فقط کافی است یک دلیلی برای زندگی پیدا کنید.یک فرد،یک هنر،یک شغل،یک...آن وقت است که بنظرتان همه چیز زیبا می آید،آن وقت است که عاشق زندگی کردن و‌نفس کشیدن میشوید.ما نیاز به انگیزه داریم،نیاز به یک دلیل که هر روز چشم هایمان را باز کنیم و‌برای او زندگی کنیم، آن وقت است که حتی حاضر نیستید یک لحضه از زندگی را تلف کنید،عاشق زندگی شدن،بهترین اتفاقی است که برای هرکسی میتواند بیوفتد!