Ak

آوین کوچولو🤏

But eyes aren't good liars..

خسته از صبوری بیش ازحد! خسته از ایستادگی بالاتر از توان و خسته از جنگیدن بی پایان.

سعی کن دوستدار غم هایت باشی شاید بروند! بسان تمام چیزهایی که دوست ‌داریم و می‌روند..! «محمود درویش» ℒ𝓊𝓃ℴ𝓋ℯℓ

شب‌نامه‌های باد. شبِ سیزدهم

می‌وزم. خاک را در مُشت می‌فشارم و می‌وزم. بر درختان، بر ابرها، بر پرندگان و شاید خانه‌هایی که سقف بر سرشان اضافه می‌کرد! کودکان از هراسِ وزیدن‌هایم، پشتِ تنِ مادرانشان پناه می‌گیرند و می‌نالند، «می‌ترسم مادر! درخت‌ها سقوط می‌کنند و زمین به لرزه می‌افتد!» و مادران با چشمانی ملتمس خیره‌ی پدر می‌شوند که با خیالی جمع، روزنامه‌ می‌خواند. می‌وزم. بر تیرِ چراغ‌هایی که ایستادن زیاده‌شان بود! که باید می‌شکستند و نور را لعن می‌کردند. می‌وزم، به جستجوی بویِ تو! چراغ‌ها تکه‌پاره می‌شوند و معترض فریاد می‌زنند؛ «چرا اینگونه می‌کنی؟ با روشنایی دشمن شده‌ای؟» تلخند می‌زنم، آن‌ها خبر نداشتند! از دلی که زندگانی را هم نفرین می‌کرد. از روحی که سپیدی را متعفن می‌پنداشت! که می‌خواست داسِ مرگ را از چنگش دربیاورد و بیفتد به جانِ تک‌تک این‌ها! رنگِ سرخ به دست بگیرد و بکشد روی دندان‌های این تن. باد را مانندِ یک زباله دور بیندازد و بشود مقلدِ مرگ! صدایت را می‌شنوم، لاله‌ی گوشم را می‌بوسی. «دندان‌های سپیدت را دوست دارم! با خاکستریِ تنت در تضاد است.» لبخند نمی‌زنم. زُل می‌زنی به چشمانِ خونینم. «نمی‌خواهی لبخند بزنی؟ از آن لبخند‌های دندان‌نما!» می‌وزم. بر عابری که روی نیمکت نشسته بود و جانش زیاده می‌کرد. شاید بعد‌ها دُعایم کند! بازویم را لمس می‌کنی، عاشقانه و پُر تمنا. چشم می‌دزدم از رویت. که اگر نگاهت کنم، شاید لب‌هایم کِش آیند و تو به تصویری که دلتنگش شده‌ای برسی! می‌گویی؛ «نمی‌خواهی خشنودم کنی؟» می‌وزم. بارِ دیگر عابر را به فلاکت می‌کشانم و او، دستش را بندِ فلزِ نیمکت می‌کند. سرم را برمی‌گردانی؛ «نمی‌گذاری ببینمت؟» و من تو را نمی‌بینم. داس‌ در تیله‌ی چشمانت تاب می‌خورد و لبخند که می‌زدی، دندان‌هایت به رنگِ خون بود! یازده و یک‌دقیقه‌ی شب.

نوشته‌شده توسطِ 'باد' موسس و قلبِ کلبه‌ی «غریق!» قرارِ ما، شبِ چهاردهم، ساعت یازده‌ و یک‌دقیقه

‏تنها چیزی که تو تابستون ترکوندم سلامت باتری گوشیم بود 🙏🏻

نیکولای تو god of fury

قابی از امروز؛ چون وایبشو دوست داشتم.

بچه ها دارید چکار میکنید :))

بابا صدبا دارم میگم قبل فور زدن از چنل هرکس چک کنید ببینید محتواش چیه

بیو چنلت زن زندگی آزادیه بعد تو فولدر کسی شرکت کردی که نوشته بر دشمن مرتضی علی لعنت؟

اره:)

اگر زیباتر بودم باز هم چنین رفتاری باهام میشد!؟

میدونم شد تجربه ولی واقعا نیازی به این تجربه نبود.

من در حال گوش دادن به درد و دل دیگران در حالی که میدونم هیچکس به خودم گوش نمیده :

His eyes were a reason to continue living.