بِه وَقت چهارمُرداد

بدون هیچ جویین اجباریی😌

[ فولدر رو حتما اد کن، این یه حمایت کوچیک از بچه های ایران خانومه، اسکرین شات + تگت رو بات بفرست. همچنین پیام رو فور کن حتما! ]

ـ ظرفیت : وقتی خط خورد!

بخوان غریبه‌ی عزیز، بخوان و سعی کن خود را به جای من نویسنده‌ بگذاری. من که تمام سال را صرفِ نوشتن کردم، به خیالی، روح بخشیدم و با او گاه گریه و گاه از صمیم قلب خندیدم. من بارها کلماتم را؛ که کمی از جگرگوشه‌ برایم نداشتند را با زهر سیاه کلماتم کشتم تا تو، در زایشگاهی که روی قبرستان کلماتم ساختم، کلماتی بالغ ببینی. لابد می‌خواهی بگویی از کدام کتاب حرف می‌زنم.. حق داری عزیزم حق داری. راستش در آخرین لحظه دست نگه داشتم. چون می‌ترسم. بله غریبه‌ی عزیز شاید فکر کنی مقابلت انسانی بزدل نشسته. اما اینطور نیست، به جان کلمات زنده قسم که از بزدلی نیست.. من تنها لحظه‌ای به این فکر کردم که اگر تو این کودکانِ تازه متولد شده را دوست نداشته باشی، چه بر سر من و آن واژگان کوچک می‌آید. من تنها مقداری ترسیدم. ترسیدم که جملاتم خواننده و دوستدار نداشته باشد. من ترسیدم غریبه‌ی عزیز، خیلی هم ترسیدم.

صادق هدایت جمله خیلی قشنگی داره: