آغوْشِـ‌تـوْٓ

نمی‌گذرد؛ نمیدونم شاید هم می‌گذرد، اما در پس این گذر؛ از من چه باقی خواهد ماند؟

به یدونه از این شبا نیاز دارم که از ذوق خوابم نبره.

همیشه که نباید حرف زد میشه موزیک فرستاد.

و انسان پس از تحمل بسیار، عادت می‌کند.

از يه جايى به بعد ديگه هيچی رو مثل قبل جدى نمى گیری؛ حرفا، اومدنا، رفتنا، آدما.

سازگاری بیش از حد شمارو بی ارزش میکنه.

از آدم های که دورو هستن بپرهیزید .

واقعا ممنونم که آپشنی به عنوان خواب وجود داره چشاتو میبندی نه میبینی نه میشنوی نه حرف میزنی راحت.

بخشیدن آدما کار سختی نیست، اعتماد دوباره به حرفا و قولاشون خیلی سخته.

آدم رو عصبی میکنن،بعد واکنش آدمو قضاوت میکنن.

درد همیشه توی اشک ها نیست، بعضی وقتا روی لبخند هم حضور داره.

تقریبا به درست شدن همه چیز اعتقاد دارم؛ جز ذات بد.

وقتی به شدت غمگین و خسته می‌شد، از آدم‌ها فاصله می‌گرفت و حرف نمی‌زد.

یه جایی از زندگی می‌فهمی توضیح دادن به بعضیا فقط هدر دادن انرژیه.

‏چیه این روابط انسانی، همش پشیمونی.

به نظرم "از تو توقع نداشتم" غمگین ترین جمله ی دنیاست.

..

از کسایی که صحبت کردن رو به قهر کردن ترجیح میدن تشکر میکنم.

من یاد گرفتم آدما میرن، حتی اگه هزار بار قول داده باشن که میمونن.

من از نبودن کسی ناراحت نمی‌شم، فقط بابت اعتمادی که از بین رفت و احساسی که حیف شد، غمگین می‌شم.