روزهای بعد از ۲۷🪄

بعداً یادم بیار کمی هم زندگی کنم.

نمی‌دونم، این روزها غم رو بیشتر از هر چیزی حس می‌کنم؛ وقتی تنهام، وقتی با آدم‌هام، وقتی حرف می‌زنم، وقتی ساکتم، وقتی می‌خندم، وقتی گریه می‌کنم.

مطمئن باشم شماهم به زور امید درونتون رو روشن نگه داشتین؟ یا فقط منم که تموم سیاهی‌های دنیا جلو چشمامه.

چقدر غمگینم می‌کنه این روزهایی که پر از استرسِ جنگ، تورم، گرونی و بی‌ثباتی‌م؛ اسمش جوونیه.

‏من واقعاً ناراحتم، خیلی ناراحتم واسه این وضعی که داریم و به سختی ادامه می‌دم. احساس می‌کنم کاملاً زندگی‌ و حداقل‌هایی که داشتم رو از دست دادم. : نوشای خالی

«ارتباط مجدد با کسی که به شما آسیب رسانده؛ بی‌احترامی به نسخه‌ای از شماست که رنج کشیده است.»

امیدوارم تمام حس‌هایِ خوب دنیا بگرده و پیدات کنه؛ شب بخیر.

کم کم یاد می‌گیرم که چطور در لحظه باشم. چگونه وجود داشته باشم. چگونه بفهمم که نمی‌توانم زندگی را مهار کنم، که فقط می‌توانم آن را در زمینه‌های روشن و تاریکش تجربه کنم. یاد می‌گیرم که چطور بخندم و گریه کنم و چگونه از سردرگمی و شادی ناشی از دوست داشتن، زندگی کردن و شکستن استقبال کنم. کم کم یاد می‌گیرم که چطور جایی که هستم را بپذیرم. کم کم یاد می‌گیرم که چطور به کسی که تبدیل می‌شوم را باور کنم. بیانکا اسپاراسینو

‏بچه‌ها ما کی از بلاتکلیفی درمیایم؟! یه روز می‌گم درس بخونم؛ یه روز می‌گم ‌کار کنم؛ یه روز می‌گم مهاجرت کنم؛ یه روز می‌خوام بمیرم. : Mohadese

شاید یه روز بفهمم بی تفاوتی، بلوغ نبوده.

آریانفر تا ابد »»»

🤲🏻🤍

قطعاً تلخ‌ترین قسمت زندگی اونجاست که به خودت میگی: چی فکر میکردم و چی شد!

شب به‌خیر و ماچ.

کاش یک نفر بود که زل می‌زدم به چشم‌هاش و می‌پرسیدم چرا جداً؟ و اون می‌دونست چرا. واقعا کاش فقط یکی بود که می‌دونست چرا باید رنج‌هایی رو بکشم که هیچ‌چیزی رو تو زندگیم تغییر نمی‌دن‌. که اصلا لازم نبود اتفاق بی‌افتن.

چه خوشکلن.

«یه روز همه اون وقت‌هایی که هیچکس نبود؛ ولی تو بودی رو جبران می‌کنم.»