نیمه شبِ بدون تو؛

ایجانننننن✨🐥

:)

اگه میدونید قراره زود خسته بشید با کسی خاطره نسازید. اگه میدونید حرفایی که میزنید و قول هایی که میدید کصشره دهنتونو ببندید. اگه میدونید حرمت نون و نمک حالیتون نیست ادای آدم خوبارو در نیارین. اگه میدونید نمیتونید تا آخرش کنارش بمونید از اولش نباید وارد زندگیش بشید.

اگه میشد کل زندگیمو ول میکردم از آدما دور میشدم میرفتم یه جای دوردست با گربه ها زندگی میکردم...

نگاه کردن بهت مثل نگاه کردن به ماه لذت بخشه، شنیدن صدات مثل شنیدن یه بی‌کلام با پیانو و صدای بارون آرامش میده، توی بغلت بودن مثل زندگی کردن توی یک کلبه‌ی چوبی وسط جنگل دور از همه باعث می‌شه احساس امنیت کنم، کنارت بودن دقیقا همون چیزیه که برای ادامه‌‌ی زندگی نیازش دارم.

بعضی آدما مثله اون ویترینی میمونن که داری رانندگی میکنی، یهو چشت میوفته بهش و به سختی یه جایی واسه پارک پیدا میکنی، وقتی نزدیک ویترین میشی میفهمی فقط از دور قشنگ بود و میبینی حتی جریمه هم شدی.

‏اصلا برام مهم نیست این موضوع متقابل هست یا نه اما من دلم برای ادما تنگ میشه؛ برای جاها، حس هایی که داشتم، روزایی که گذروندم، چیزایی که تجربه کردم. و این همیشه برام غم میاورده.

دوست نداشتم اینارو بهت بگم ولی هرجا بد آوردی، کم آوردی، هرجا باختی، هرجا برات نشد، هرجا اعتمادت نابود شد، هرجا دوییدی و نرسیدی، هرجا بد خورد تو ذوقت و ناامید شدی، هرجا دلخوشیات و آرزوهات جلو چشمت پر پر شد، یاد یه اقیانوس اشکی که برات ریختم بیوفت.

شاید دوباره خوندن همون کتاب، پایانش رو عوض نکنه؛ اما اگه هردو نویسنده رشد کرده باشن، همیشه میتونن یه فصل جدید بنویسن.

یجوری فراموشم کردی که اصلا شک میکنم من تو زندگیت بودم.

باید با هزار نفر بعد اون یه‌نفر آشنا شی تا بفهمی اون ذوقی که اون یه‌نفر برات داشت، اون‌اهمیتی که اون یه نفر بهت میداد اون علاقه ای که اون یه‌نفر بخاطر خودت بهت داشت اون هیجانی که موقع دیدنش و صحبت باهاش رد و بدل میشد با هیچکس دیگه اتفاق نمیفته.