نیمه شبِ بدون تو؛

هر چقدر اصیل‌تر، عمیق‌تر و قابل اعتمادتر باشی، بخاطر آسیب‌های زیادی که تجربه کردی به کسی زخم نمیزنی، چون از میزان درد و ذات رنج خبر داری‌.

یهو چشم باز میکنی میبینی به ورژنی از خودت رسیدی که هیچی از خودت مهم‌تر نیست.

‏

بدترین قسمت راجبه دروغ شنیدن، اینه که میشینی و با خودت فکر میکنی که دیگه درمورد چه چیز‌هایی بهت دروغ گفته و تو نفهمیدی.

هیچکس نفهمید چقدر ساکت شدم هیچکس نفهمید پشت خنده هام چی قایم بود هیچکس نفهمید شب هارو چطور صبح کردم هیچکس نفهمید چقدر خودمو گم کردم هیچکس نفهمید بارها بریدم و چیزی نگفتم هیچکس نفهمید چندبار خواستم برم و نتونستم هیچکس نفهمید از همه فاصله گرفتم هیچکس نفهمید چقدر آروم توی خودم مردم هیچکس نفهمید و منم دیگه توضیحی ندادم ️

شاید یه روز وقتی یه آهنگ از خواننده مورد علاقه‌ام شنیدی، دلت برام تنگ شد. شاید یه روز که داشتی توی خیابون قدم می‌زدی و اسم منو از زبون یه غریبه شنیدی، دلت برام تنگ شد. شاید یه روز که تنها بودی و دوست داشتی یکی بخندونتت و تو رو از اون حال و هوا دربیاره، به یاد من بیفتی. شاید یه شب سر عقل بیای و بفهمی من چقدر برات فرق داشتم. شاید اون روز دوباره متوجه بشی چقدر زندگیت منو کم داره. ولی اونموقع دیگه من نیستم.

فراموشش کنم؟! چی میگی من دارم به امشبم فک میکنم که چجوری خوابم ببره😅 تصویرشو یادم بشه؟! عکسش قراره همیشه پس زمینه بمونه🙃

برامن مهمهههه غلطط میکنینینییی میکشییییییی

یک پاکت بخاطرت شد یک نخ اما خودت باعث شدی بشه دوپاکت کاشکی کمک نمی‌کردی کمش کنم چون بیشتر وابسته شدم🫠

قلبم ؟ اره تیر می‌کشه ولی مهم نیست ! لبم؟ اره اونم وینستون می‌کشه ولی بازم مهم نیست ! بینش خیلی فرقه و نکته مثبتش اینه که اصلا مهم نیست 🙃

آخرشم من موندمو سیگار تو دستم 😅

عِشـق‌اگه‌عِشـق‌باشه‌وَقتِش‌ڪه‌بِرِسه جون‌هَم‌بایَد‌تو‌راهِش‌داد چه‌بِرِسه‌به‌غُرور‌ڪه‌مُفت‌نِمےارزِه .

اینکه وقتی کسی ازتون دلخوره نیم ساعت بعد فراموش میکنه نشونه ی سادگی و بی ثباتیش نیست اون فقط دوستتون داره دلش نمیخواد دلخور بمونه

آدم درست باعث میشه تو خودتو دوست داشته باشی؛ به خودت اهمیت بدی؛ پیشرفت کنی؛ و حتى زيباتر بشی آدم درست زندگیتونو پیدا کنید!

‍خ‍‌س‍‌ت‍‌ه‌ت‍‌ر ‍از ‍اون‍‌م ‍ک‍‌ه‍ ب‍‌س‍‌از‍م ‍و ه‍‌ی ت‍‌و ‍خ‍‌راب‍‌ش ‍ک‍‌ن‍‌ی

از نظر من فراموش کردن فقط کار کسیه که دچار بیماری آلزایمر میشه تو چیزیو فراموش نمیکنی، فقط سعی میکنی باهاش کنار بیای. کنار میای و قبول میکنی که دیگه اون ادم تو زندگیت نیست. قبول میکنی که برات عادی شده. اون اتفاقو میپذیری. همین! مثلا من قبول کردم که ندارمت. قبول کردم که دیگه پارکه با تورو ندارم. کافه ای که با تو باشه ندارم. قبول کردم که دیگه کتابخونه ای مارو تو یک قالب نمیبینه. قبول کردم که دیگه نیستی... فراموشت نکردم! نداشتنت رو مزه مزه کرده و آروم آروم‌ با پوست و استخوان پذیرفتم.