صدایِ‌دی.

مامان ! تصمیم دارم خودم را از این نکبت زندگی خلاص کنم . .

برای جنوب . .

روحِ من ایران خانوم ، جونم برات ناقابله :)

همه یه داداش داریم اسمش سپهره :)

گلای یاسِ تو باغچه غروبا بونه میگیرن ! مانی :)

همه جشن میگیریم یه روزی ازادیمونو .

بعدِ این همه بارون خون بلاخره پیداش میشه رنگین کمون !

همه‌ی آرزوم اینه ببینم ایرانو آزاد یه روز .

کشتی شادی به گِل میشینه ، تو ساحل اندوه ؛

از سرم بیرون میره مگه سپهر بابا ؟!

بمیرم واسه دل مادراشون :)

قهرمان اونیه که پشت درو‌ خالی نکرد وقتی کوبیده میشد چماق سپاه به درا :)