صداهای تو سرم.

ضعیف شدن چشمام رو حس می‌کنم، همونطور که حس می‌کنم از سرم دود می‌ره هوا.

واقعا هفت ماه پیش این‌موقع. هی.

دوست خوب یک دور تورو به زندگی بر می‌گردونه، مثلا اگر الان زنده‌ام و تو آینه خودمو نگاه می‌کنم بخاطر تهرانیاست❤️

:))))

‏از روی عکس بک گراند گوشی آدم‌ها خیلی چیزها می‌شه فهمید.

دارمت. توی قلبم.

اینو کاش می‌شد روی پیشونیم بزنم و توی بیوم هم بذارمش توی همهههه‌ی چنلام هم بذارمش و مردم رو اماده کنم

لطفا اگه یک درصد خبری داشتید و اون خبر یک درصد که هیچی یک دهم درصد بد بود و حس کردید باعث می‌شه ناراحت‌شم بهم نگید. من اون یک درصد رو برای خودم صدو یک درصدش می‌کنم و گریه‌م می‌گیره.

خدایا من انقدر اورثینکرم که به پاسخنامه‌ی کتابی که هنوز ندارمش هم فکر می‌کنم و سرم درد می‌کنه براش.

تصورم از دانشگاهی که منو تهرانیا توش باشیم :

الان تقریبا 4 ماهه که قراره آتش‌بس تموم‌شه. :))))

الان از یک چیز دیگه هم متنفرم.

مثل این می‌مونه به یکی که می‌خواد بره دانشگاه بگی مگه تو دانشگاه برات ریدن.

نمی‌خوام، فعلا داره بهم خوش می‌گذره.

الان شرططططط می‌بندم یکی با خوندن این تو ذهنش می‌گه باشه! باشه! بیا آخرش بهت می‌گم.

ریا نباشه دو روزه کنکوری‌ام و خیلی بهم خوش می‌گذره.

گریه می‌کنم آهنگ گوش می‌دم، آماده می‌شم آهنگ گوش می‌دم، برقا می‌رن آهنگ گوش می‌دم، زیست می‌خونم آهنگ گوش می‌دم، حوصله‌م سر می‌ره آهنگ گوش می‌دم، شادم آهنگ گوش می‌دم، سرم درد می‌گیره آهنگ گوش می‌دم، تو ماشین آهنگ گوش می‌دم، گشنه‌م می‌شه آهنگ گوش می‌دم. خدایا بسه.

وسط زیست. یک چیزی هست که ازش متنفرم این پیامو می‌ذارم اینجا تا یادم نره که چی بوده.

هی می‌خوام بگم ریاضی بسه هی می‌گم بوس به کله‌ت الان نخونی بعدا بدبخت می‌شی باز هی می‌شینم معین می‌خونم هی می‌زنم تو سرم هی می‌گم پاشم. اقا.