شیرکاکائو؛
Open in Telegram
تآ وَقتی آخرین پَروآنهیِ قَلبَم نَفَس میکِشه ، میشنَوَمِت. http://t.me/safeCht_bot?start=bloodo_oy🦋
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
1 571
Subscribers
+124 hours
-347 days
+6930 days
Posts Archive
1 582
هَر جآنِوَر کِه بآشَد بُگریزَد اَز بَلآیی مَن خود بَلآیِ خویشَم ، اَز خود کُجآ گُریزَم ؟ -خسرو دهلوی✧˖°.𝟏𝟗:𝟎𝟎 → 𝟏𝟗:𝟒𝟓⋆。°✩ Intermission — 15m ✧˖°.𝟐𝟎:𝟎𝟎 → 𝟐𝟎:𝟒𝟓⋆。°✩ Intermission — 15m ✧˖°.𝟐𝟏:𝟎𝟎 → 𝟐𝟏:𝟒𝟓⋆。°✩ Intermission — 15m ✧˖°.𝟐𝟐:𝟎𝟎 → 𝟐𝟐:𝟒𝟓⋆。°✩ Intermission — 15m ✧˖°.𝟐𝟑:𝟎𝟎 → 𝟐𝟑:𝟒𝟓⋆。°✩ Intermission — 15m
1 582
تُ اَز شَهرِ غَریبِه بی نِشونی اومَدی؛
تُ بآ اَسبِ سِفیدِ مِهرَبونی اومَدی
تُ اَز دَشتآیِ دور وُ جآدِه هآیِ پُر غُبآر،
بَرآیِ هَمصدِآئی، هَم زَبونی اومَدی.
تُ اَز رآه می رِسی پُر اَز گَرد وُ غُبآر
تَمومِ اِنتِظآر؛ میآد هَمرآت بَهآر..
چِه خوبِه دیدَنِت چِه خوبِه موندَنِت.
چِه خوبِه پآک کُنَم غُبآروُ اَز تَنِت؛
غَریبِه آشِنآ دوسِت دآرَم بیآ:)
مَنوُ هَمرآت بِبَر بِه شَهرِ قِصِّه هآ..
بِگیر دَستِ مَنوُ تو دَستآت؛
چِه خوبِه سَقفِمون یِکی بآشه بآ هَم؛
بِمونَم مُنتَظِر تآ بَرگَردی پیشَم:)
تو زِندونَم بآ تُ مَن آزادَم
1 582
تُ اَز شَهرِ غَریبِه بی نِشونی اومَدی؛
تُ بآ اَسبِ سِفیدِ مِهرَبونی اومَدی
تُ اَز دَشتآیِ دور وُ جآدِه هآیِ پُر غُبآر،
بَرآیِ هَمصدِآئی، هَم زَبونی اومَدی.
تُ اَز رآه می رِسی پُر اَز گَرد وُ غُبآر
تَمومِ اِنتِظآر؛ میآد هَمرآت بَهآر..
چِه خوبِه دیدَنِت چِه خوبِه موندَنِت.
چِه خوبِه پآک کُنَم غُبآروُ اَز تَنِت؛
غَریبِه آشِنآ دوسِت دآرَم بیآ:)
مَنوُ هَمرآت بِبَر بِه شَهرِ قِصِّه هآ..
بِگیر دَستِ مَنوُ تو دَستآت؛
چِه خوبِه سَقفِمون یِکی بآشه بآ هَم؛
بِمونَم مُنتَظِر تآ بَرگَردی پیشَم:)
تو زِندونَم بآ تُ مَن آزادَم
1 582
من قبلنا هم یبار تو جمع شلوغ با میکروفون سخنرانی ک هیچ، آواز هم خوندم.
اما فک کنم خیلی گذشته؛ مهد کودک بودم:)
یسری شورا و مسئول و آخوند اومده بودن، به من گفتن تو ایت الکرسی حفطی بیا بخون.
کلی تشویقم کردن، خلاصه منم رفتم بالای ممبر.
یزدان رو شکر من همیشه متفاوت بودم؛ نزاشتم حرکت بعدیمو حدس بزنن.
میکروفن و گرفتم شروع کردم به خوندنِ: من ی پرندَم، آرزو دارم تو باغم باشی:)
بابابزرگ بهم یاد داده بود:))
بیتربیتا بیت دوم درحالی ک من هنوز داشتم میخوندم شروع کردن ب دست زدن، نزاشتن همشو بخونم:(
1 582
امروز اولین سخنرانی عمرم رو واسه آزمایش فیزیک، کردم بچه ها.
تازشم من همیشه از صدام با میکروفون بدم میومد اما اینسری بامزه بود. بماند ک شبیه جسد یخ زدم.
و البته خوب پیشرفت؛ همراهم سالنو منفجر نکرد.
1 582
کاش فقط ی عروس دریایی بودم؛ ن قلبی ن مغزی. بدون احساس و بدونه درد.
فقط بلوب بلوب بلوب.
کاش فقط ی گربه بودم؛ همش ناز و بوس و بغل. کاش مسئولیتم فقط ناز کردن بود. لوس بودنم هم اذیتشون نمیکرد.
کاش ی ابر بودم؛ آدما نمیتونن ابرا رو زخمی کنن، درسته؟ تازشم اونموقع گریه کردنم برای کسایی ک آسمونو منو دوست داشتن، ی اهمیتی میداشت. ذوق میکردن حداقل.
کاش عروسکم بودم؛ آخه اون همیشه منو داره، از وقتی که خودم اندازش بودم. من بهش نشون دادم ک وفاداری چه شکلیه، و تو این همه سال هر عروسکه جدیدی که اومد تو اتاقم، نتونست اونو ازم دور کنه. من بدون و شب بخیر گفتن بهش خوابم نمیبره و بوسه شب بخیرشو هیچوقت فراموش نمیکنم. بعدشم، اون همه رازای منو میدونی. من بهش اعتماد دارم، بخاطر همینم شبا ذوق فردا رو برای اون تعریف میکنم؛ کم هم شب غمگین پیش نیومده، اشکامو باهاش پاک میکنم.
اگر قرار بود همیشه ی انسان باشم، کاش حداقل ومپایر میبودم؛ اونوقت اذیتم میکردن کلیدِ احساساتمو خاموش میکردمو و فقط دهنشونو سرویس میکردم.
کاش اصن نمیبودم.
ی روح تو جهان پیشین میموندم، مثله فیلم روح، اونجا هرکاری دوست میداشتم میکردمو آدمای احمقه زمینو مسخره میکردم.
لطفا منو از اینجا نجات بدین.
آدمای اینجا نمیان زیر بارون برقصیم، براشون مهم نیست که ابرا امروز شکله چی ان، حتی باور نمیکنن ک عروسکم حرفامو گوش میکنه.
باور نمیکنن ی عالمه پروانه تو قلبمه؛ البته اگه یکم دیگه اذیتم کنن پروانه ای نمیمونه ک بهشون ثابت کنم.
منو از این کهکشانِ شیری نجات بدین.
1 582
نیستی میشِه هَمِچی عَوَض؛
این خونِه خَفَس، عِینِه ی قَفَس!
میُفتَم به تَنگیِه نَفَس:)
بآشی وَلی هَمِچی بَرعَکس.
بِمون تو بَغَلَم اَز هیچی نَترس
