𝑬𝑽𝑬𝑹𝑳𝑨𝑺𝑻𝑰𝑵𝑮 𝑳𝑶𝑽𝑬

مرا دردیست اندر دل، که گر گویم زبان سوزد و گر پنهان کنم، ترسم که مغز استخوان سوزد .

نگاهت می‌کنم اما تو از دردم نمی‌دانی من آن دریای غمگینم، تو از عمقم چه می‌دانی . ‌

هومن نظیفی .

مثل ماهی بیرون افتاده از آبم ،هر چه بیشتر نفس می‌کشم بیشتر نفسم بند می‌آید . ‌

برای همه می‌نویسم که فقط یک‌ نفر بخواند . " میم . دال "

و هنگامِ متلاشی شدن استخوان‌ هایم در زیر خاک ، باز به دوست داشتنت ادامه میدهم .

بی‌تو دلتنگ ترین حادثه‌ی قصه ، منم .

تو غمگینی ، همانند شعر زیبایِ ناتمام بعد از مرگِ شاعر.

مجبورم کردی ولت کنم، با اینکه دلم میخواست باهات بمیرم .

حتی اگر با تو مخالف باشم هم در جبهه‌ی تو می‌مانم ؛

همه راه‌ها به تو ختم می‌شوند ، حتی آن‌ها که برای از یاد بردنت طی کرده‌ام.