# 𝑫𝒓𝒊𝒆𝒅 𝑹𝒐𝒔𝒆𝒔

𖥻 𝘚𝘦𝘶𝘯𝘨𝘮𝘪𝘯: " 𝘞𝘢𝘯𝘯𝘢 𝘴𝘦𝘦 𝘺𝘰𝘶 𝘣𝘶𝘵 𝘐 𝘬𝘯𝘰𝘸 𝘪𝘵'𝘴 𝘣𝘢𝘥 𝘧𝘰𝘳 𝘮𝘦 ; 𝘐𝘵'𝘴 𝘫𝘶𝘴𝘵 𝘢𝘭𝘭 𝘢 𝘥𝘳𝘦𝘢𝘮 𝘪𝘵'𝘴 𝘯𝘰𝘵 𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘳𝘦𝘢𝘭? " ‌ ‌  ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

𖥻  𝘔𝘪𝘯𝘩𝘰: " 𝘠𝘦𝘴𝘵𝘦𝘳𝘥𝘢𝘺 𝘐 𝘥𝘳𝘦𝘢𝘮𝘵 𝘢𝘣𝘰𝘶𝘵 𝘺𝘰𝘶. 𝘐 𝘩𝘢𝘳𝘥𝘭𝘺 𝘳𝘦𝘮𝘦𝘮𝘣𝘦𝘳 𝘵𝘩𝘦 𝘥𝘦𝘵𝘢𝘪𝘭𝘴, 𝘫𝘶𝘴𝘵 𝘵𝘩𝘢𝘵 𝘸𝘦 𝘬𝘦𝘱𝘵 𝘰𝘯 𝘮𝘦𝘳𝘨𝘪𝘯𝘨 𝘪𝘯𝘵𝘰 𝘰𝘯𝘦 𝘢𝘯𝘰𝘵𝘩𝘦𝘳, 𝘐 𝘸𝘢𝘴 𝘺𝘰𝘶, 𝘺𝘰𝘶 𝘸𝘦𝘳𝘦 𝘮𝘦..." ‌ ‌  ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

- ترسیـده بود؛ نه از نزدیڪتر شدن، بلڪـہ‌ اگر پایـان، از هـمان ابتدا نوشتــہ‌ شده بود، پس چرا سرنوشـت آن‌ها را باهـم رو در رو ڪرد؟ قرار بود در سڪوتِ تقـدیری از پیش نوشتــہ‌ ‌شده، ڪنار یڪدیگر بسوزند؛ بی‌آنڪہ‌ حتی برای لحظه‌ای، دسـتِ هـم را رهـا ڪنند… - اگر ببوسمش، چی میشــہ‌…؟ - چه چیزی رو، مـاهِ من؟ - تمام خـارهایی رو ڪـہ‌ دورِ قلبـت پیچیده‌اند… لبخـند تلخی روی لـب‌هاش نشست. - زخـمی میشی و هـیولای آبیِ خفتــہ‌ درونم رو بیدار می‌ڪنی. بدون دزدیدن نگاهش، آروم زمزمه کرد: - حتی با لـب‌های خـون‌آلـود هم.. هنوز زیبـام، مگه نه؟

𝐂𝐨𝐮𝐩𝐥𝐞 : 𝐂𝐡𝐚𝐧𝐡𝐨 , 𝐇𝐲𝐮𝐧𝐥𝐢𝐱 , 𝐒𝐞𝐮𝐧𝐠𝐢𝐧 𝐆𝐞𝐧𝐫𝐞   :  𝐑𝐨𝐦𝐚𝐧𝐜𝐞 , 𝐒𝐦𝐮𝐭 , 𝐀𝐧𝐠𝐬𝐭 , 𝐒𝐥𝐢𝐜𝐞 𝐨𝐟 𝐥𝐢𝐟𝐞

خیـلے خـوش اومدین رزهای آبـے؛

اینـجا مـے‌خـوایم وارد خـونــہ شیـشــہ‌ای بشـیم تا ببیـنیم چـرا تڪ تڪ گــل‌هایِ داسـتان مـا خشـڪ شـدن. امیـدوارم شـماها بتونـید با بوســہ هاتون ڪارڪتر‌هارو نجـات بـدین.

𝐈𝐧 𝐦𝐲 𝐞𝐲𝐞𝐬, 𝐡𝐞 𝐰𝐚𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐚 𝐝𝐫𝐢𝐞𝐝 𝐫𝐨𝐬𝐞. 𝐇𝐞 𝐰𝐚𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐥𝐚𝐬𝐭 𝐬𝐧𝐨𝐰𝐟𝐚𝐥𝐥 𝐨𝐟 𝐰𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫—𝐛𝐞𝐚𝐮𝐭𝐢𝐟𝐮𝐥, 𝐝𝐢𝐬𝐭𝐚𝐧𝐭, 𝐚𝐧𝐝 𝐠𝐨𝐧𝐞 𝐛𝐞𝐟𝐨𝐫𝐞 𝐚𝐧𝐲𝐨𝐧𝐞 𝐜𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐡𝐨𝐥𝐝 𝐡𝐢𝐦. 𝐀𝐧𝐝 𝐚𝐬 𝐈 𝐰𝐚𝐭𝐜𝐡𝐞𝐝 𝐡𝐢𝐦 𝐬𝐥𝐨𝐰𝐥𝐲 𝐝𝐢𝐬𝐚𝐩𝐩𝐞𝐚𝐫 𝐛𝐞𝐲𝐨𝐧𝐝 𝐦𝐲 𝐫𝐞𝐚𝐜𝐡, 𝐈 𝐟𝐨𝐮𝐧𝐝 𝐦𝐲𝐬𝐞𝐥𝐟 𝐰𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐟 𝐭𝐡𝐢𝐬 𝐭𝐢𝐦𝐞 𝐰𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐛𝐞 𝐝𝐢𝐟𝐟𝐞𝐫𝐞𝐧𝐭. 𝐂𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐈 𝐰𝐚𝐫𝐦 𝐭𝐡𝐞 𝐟𝐫𝐨𝐳𝐞𝐧 𝐜𝐨𝐫𝐧𝐞𝐫𝐬 𝐨𝐟 𝐡𝐢𝐬 𝐡𝐞𝐚𝐫𝐭 𝐛𝐞𝐟𝐨𝐫𝐞 𝐰𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫 𝐜𝐥𝐚𝐢𝐦𝐞𝐝 𝐡𝐢𝐦 𝐨𝐧𝐜𝐞 𝐚𝐠𝐚𝐢𝐧? 𝐂𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐈 𝐦𝐚𝐤𝐞 𝐡𝐢𝐦 𝐬𝐭𝐚𝐲 𝐥𝐨𝐧𝐠 𝐞𝐧𝐨𝐮𝐠𝐡 𝐭𝐨 𝐛𝐞 𝐬𝐞𝐞𝐧—𝐧𝐨𝐭 𝐭𝐡𝐫𝐨𝐮𝐠𝐡 𝐚 𝐥𝐞𝐧𝐬? 𝐛𝐮𝐭 𝐟𝐨𝐫 𝐰𝐡𝐨 𝐡𝐞 𝐭𝐫𝐮𝐥𝐲 𝐰𝐚𝐬? 𝐎𝐫 𝐰𝐚𝐬 𝐈 𝐝𝐞𝐬𝐭𝐢𝐧𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐛𝐞𝐜𝐨𝐦𝐞 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐚𝐧𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐟𝐚𝐝𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐞𝐦𝐨𝐫𝐲, 𝐰𝐚𝐭𝐜𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐦 𝐯𝐚𝐧𝐢𝐬𝐡 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐬𝐧𝐨𝐰 𝐛𝐞𝐧𝐞𝐚𝐭𝐡 𝐭𝐡𝐞 𝐟𝐢𝐫𝐬𝐭 𝐭𝐨𝐮𝐜𝐡 𝐨𝐟 𝐬𝐩𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐮𝐧𝐥𝐢𝐠𝐡𝐭?