پستو

چقدر بگیم عیبی نداره

والا همینم تا اینجا اومدیم فقط یه جسمه وگرنه اون روح خیلی وقته دیگه از بین رفته هممون عین یه مرده متحرکیم نه یه ذوقی نه یه دمیدی نه هیچی مگه میشه؟

دیگه از ما چی میمونه؟

من ادمایی که زیر پل یا تو پارک خوابیدن و میبینم یا خونه هایی که کولر ندارن یا بچه هایی که سر چهار راه وایستادن برای اینکه یه ذره پول دربیارن ذوق اینکه شب یه غذایی بخرن و میبینم گریه میکنم شما چرا اینجورین اصلا دل و وجدان ندارین اخه دل ادم خون میشه وقتی همه اینا رو میبینیم و تجربه میکنیم

اخه ما از چی بگیم.....

بچه ها به کنار فکر پدر و مادری که میره تا یه سوپر مارکت بچه اشو نگاه میکنه میبینه همه چیزو نگاه میکنه و نمیتونه براش چیزی بخره بغض گلوشو خفه میکنه اون بابا میدونین چه عذاب وجدانی میگیره

بابا اینا هم ادمن

بعضی از ترس فقط میرن سر جلسه و سفید میدن بعضیا سر جلسه حالشون بد میشه

گرونی جنگ بچه هایی که الان با این اوضاع دارن کنکور و نهایی میدن روح و روانشون هیچکس فکرشون نیست که چه حالی دارن

ما یه شبه بزرگ شدیم ما تو سن کم فهمیدیم که پول چیه ما فهمیدیم هرچیزی که داریم استفاده میکنیم با چه زحمتی به دست اومده سر ما همه چی شد

دیگه ما چی و تجربه نکردیم همه چیو والا تجربه کردیم

والا رباتم جای ماها بود میسوخت

که بعضی وقتا یادمون میره ادمیم ما هم قلب داریم از حرف و رفتار ناراحت میشیم ولی تقصیر خودمونه ما خودمون گذاشتیم فکرکنن رباتیم و اصلا ناراحت نمیشیم

ما عادت کردیم به نقاب قوی زدن بعضی وقتا هم تو خلوت خودمون اون نقاب لعنتی قوی بودن حالم اوکی رو برنمیداریم چون انقدر عادت کردیم به همه بگیم خوبیم

بعضی وقتا هم از دست خودت خسته ای همش یه چیز پیش میاد که اوکی نیستی ولی واقعا این تقصیر ما نیست تقدیر و سرنوشتمون انگار همینه

میدونین دیگه هیچی چیزی نمیتونه خوشحالمون کنه میگیم اوکی حالم خوب نیست برای اینکه بهتر بشم یه کاری کنم میای اونم انجام بدی میبینی واقعا حال و حوصله اش نیست

بمیرم براتون ای کاش میتونستم درداتونو ازتون بگیرم و کاری براتون بکنم 🫂❤️‍🩹

چرا داری تمام حالت های منو میگی؟؟