en
Feedback
𝒜𝓇𝒶𝒷ℯ𝓁𝓁𝒶𝂨

𝒜𝓇𝒶𝒷ℯ𝓁𝓁𝒶𝂨

Open in Telegram

Show more
The country is not specifiedThe category is not specified
1 403
Subscribers
-724 hours
-627 days
+1 38630 days

Data loading in progress...

Similar Channels
No data
Any problems? Please refresh the page or contact our support manager.
Tags Cloud
No data
Any problems? Please refresh the page or contact our support manager.
Incoming and Outgoing Mentions
---
---
---
---
---
---
Attracting Subscribers
August '26
August '26
+1 663
in 8 channels
Date
Subscriber Growth
Mentions
Channels
29 August0
28 August0
27 August0
26 August+1
25 August0
24 August+1
23 August0
22 August+7
21 August+1
20 August+1
19 August+1
18 August0
17 August0
16 August+1 630
15 August0
14 August0
13 August0
12 August0
11 August0
10 August0
09 August0
08 August0
07 August0
06 August0
Channel Posts
𝒜𝓇𝒶𝒷ℯ𝓁𝓁𝒶𝂨
نه والا من از این هنرا ندارم😔

2
الهی بمیرم این مدت نبودم زدی تو کار سنتی؟😔
16
3
حمایت شه
22
4
https://t.me/margaretflower
20
5
شاید رهایی از کمال‌گرایی این نباشد که دیگر نخواهی بهتر شوی؛ بلکه این باشد که دیگر برای فرار از خودت بهتر نشوی. قرار نیست هر روز نسخه‌ی جدیدی از خودت بسازی تا بالاخره به جایی برسی که بگویی «حالا ارزشمندم». گاهی رشد واقعی از جایی شروع می‌شود که بتوانی ناقص بمانی، اشتباه کنی، کافی نباشی و با این حال خودت را ترک نکنی. چون سلامت روان شاید همین باشد: بتوانی تغییر کنی، بدون اینکه از خودت متنفر باشی؛ و بتوانی همان‌طور که هستی بمانی، بدون اینکه احساس کنی باید چیزی را ثابت کنی.
31
6
No text...
1
7
اگر روزی تمام چیزهایی که به آن‌ها تکیه کرده‌ای تا خودت را ارزشمند بدانی—موفقیت‌ها، توانایی‌ها، ظاهر، تحسین‌ها و تأیید دیگران—کنار بروند، چه چیزی از تو باقی می‌ماند که هنوز بتوانی آن را «من» بنامی؟ شاید سخت بودنِ پاسخ، خودش چیزی برای گفتن داشته باشد... نکنه آن‌قدر مشغول ساختنِ تصویری از خودت برای دوست‌داشتنی بودن بوده‌ای، که فرصت نکرده‌ای بفهمی بدون این تصویر، چه کسی هستی؟
1
8
کمال‌گراییِ زخمی، یک‌باره نابودت نمی‌کند؛ هر بار فقط کمی از آرامشت را می‌گیرد، کمی از لذتت، کمی از اعتماد به خودت... تا جایی که موفقیت دیگر خوشحالت نمی‌کند، چون ذهنت بلافاصله دنبال نقص بعدی می‌گردد؛ و استراحت هم آرامت نمی‌کند، چون احساس گناه می‌کنی که «هنوز کافی تلاش نکرده‌ای». و دردناک‌تر از همه این است که کم‌کم یاد می‌گیری ارزش خودت را با عملکردت اندازه بگیری. شاید کمال‌گرایی در عمیق‌ترین شکلش تلاش برای «بی‌نقص بودن» نباشد؛ تلاشی باشد برای اینکه بالاخره بتوانی با خودت بگویی: «حالا دیگر به اندازه‌ی کافی خوب هستم.» اما اگر ریشه‌ی زخم، باورِ «من کافی نیستم» باشد، هیچ موفقیتی درمانش نمی‌کند. چون مسئله این نیست که چقدر به دست آورده‌ای؛ مسئله این است که هنوز خودت را مشروط به دست آوردن می‌دانی.
30
9
شاید مرز میان رشد و کمال‌گرایی، جایی باشد که انگیزه‌مان را بررسی می‌کنیم؛ آیا بهتر می‌شوم چون چیزی را دوست دارم، یا چون از کافی نبودن می‌ترسم؟
27
10
در واقع در رشد، بهتر شدن ادامه‌ی دوست داشتنِ خود است؛ در کمال‌گرایی، بهتر شدن شرطِ دوست داشتنِ خود
27
11
اگر کودکی یاد گرفته باشد «برای دوست‌داشتنی بودن باید کافی باشم»، در بزرگسالی چگونه تشخیص دهد که واقعاً دارد خودش را رشد می‌دهد، یا تمام عمرش را صرف اثبات این می‌کند که ارزش دوست داشته شدن را دارد؟
27
12
به نظرم کمال گرایی می‌تونه بحث خوبی باشه
1
13
دارم فکر میکنم امشب چه سوالی بپرسم 😂😔
28
14
sticker.webp
1
15
4_5794223525858386377.m4a
32
16
No text...
30
17
No text...
1
18
چه برانی، چه بخوانی…. چه به اوجم برسانی چه به خاکم بکشانی…. نه من آنم که برنجم نه تو آنی که برانی…. نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم نه تو آنی که گدا را ننوازی به نگاهی در اگر باز نگردد…. نروم باز به جایی پشت دیوار نشینم چو گدا بر سر راهی کس به غیر از تو نخواهم چه بخواهی چه نخواهی باز کن در که جز این خانه مرا نیست پناهی
29
19
No text...
29
20
sticker.webp
8
View all posts