چت ممنوع 𝟏𝟎𝟐

🟢☀ موج موج خزر از سوگ سیه پوشانند بیشه دلگیر و گیاهان همه خاموشانند بنگر آن جامه کبودان افق،صبح دمان روح باغ اند کزین گونه سیه پوشانند چه بهاری است خدا را که در این دشت ملال لاله ها آینه ی خون سیاووشانند آن فرو ریخته گل های پریشان در باد کز می جام شهادت همه مدهوشانند نامشان زمزمه ی نیمه شب مستان باد تا نگویند که از یاد فراموشانند گرچه زین زهر سمومی که گذشت از سر باغ سرخ گل های بهاری همه بی هوشانند باز در مقدم خونین تو ای روح بهار بیشه در بیشه درختان همه آغوشانند #شفیعی_کدکنی 🟢فرهنگستان پارسی

"بُگذار آزاد باشم در آسمان خیالت می خواهَم تا فرازِ بی نهایت هاا بال بُگشایم‌ ‌   ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌  ‌ ‌ ‌      ‎‌‎ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌