ARTـSPY

‏زندگی دخترا تو ایران علاوه بر کودکی و نوجوانی و جوانی یه مرحله اضافه هم داره با نام «جنگیدن با خانواده برای به دست آوردن آزادی های فردی».

نمیدونم میتونم منظورمو برسونم یا نه؛ ولی من اصلا حد وسط ندارم! یا یکیو انقد دوس دارم که رو کوچک ترین کارش حساسم؛ یا اصلا زنده مرده طرف برام اهمیتی نداره!

رابطم با رفیقام اینطوریه که وقتی پیششونم اصلا از مغزم استفاده نمیکنم. هر گوهی بخورن منم باهاشون میخورم خیلیم خوش میگذره :)

فکر کنم دچار دیوانگی جمعی شدیم؛ واقعا حال هیچ‌کس خوب نیست، فقط داریم به روی هم نمیاریم.

حرف بزنیم ! وقتی از چیزی ناراحت می‌شیم وقتی موضوعی اذیتمون می‌کنه حرف بزنیم ، نذاریم طرفمون مجبور شه رفتارمون رو عین پازل کنار هم بچینه و تهش هم برداشت شخصی خودش رو بکنه ، آدم‌ها رو به استیصال چیکار کردم و این بچه الان چشه نذاریم ، آدم باشیم ، آدم ارتباط

اين دخترى كه الان هستى رو دوست داشته باش تو نتيجه‌ى تمام اون شب‌هایی كه بعد از هر بار زمين خوردن با چشم هاى خسته خوابيدى صبح دوباره يک درى كه باز كرده بودى برات بسته شد، ولى با يک قدم محكمتر بلند شدى جنگيدى و در ديگه اى باز كردى، توخيلى كار كردى، خيلى تلاش كردى، خيلى دويدى، خيلى حرص خوردى و رجونده شدى و مجبور بودى با خيلى چيزا كنار بياى و همه ى اين جاها لبخند بزنى اين راهى كه اومدى آسون نبود، ولى تو به همه نشون دادى كه هيچ چيزى نمى تونه متوقفت كنه!

زندگی مجبورت ‌می‌کنه قوی باشی، ادامه بدی، جا نزنی، بغضتو قورت بدی، سرپا بمونی، دندون روی جیگر بذاری، وانمود کنی، راه بیای، طاقت بیاری و زنده بمونی.

جمله‌ی " تو که اینجوری نبودی" خیلی غمگینه.

دوری کردن رو من جواب نمیده، یه قدم فاصله بگیری فراموش میکنم کی بودی.

Pov:

کانسپت قول انگشتی و بوسش کنم خوب بشه واقعا خط قرمزهای اعتقادی من هستن.

‏کل‌کل کردن راه برقراری ارتباطمه، بخدا ازت بدم نمیاد.

— me & who?

مگه دو روز پیش شنبه نبود چرا باز شنبه شد.