ARTـSPY

دنبال اصالت بگردین؛ آدم بی‌ چارچوب اصیل نیست، آدمی که قول میده پاش وایمیسته اصیله، آدمی که تعهد و مسئولیت‌پذیری بلده اصیله، آدمی که نگرانه دل کسی‌رو بشکنه اصیله، آدمی که به هر قیمتی نمیخواد پولدار بشه اصیله، آدمی که به هر قیمتی نمیخواد دیده بشه اصیله...

‏نیاز دارم یه جوری درست بشه که هیچ جوره باورم نشه.

درنهایت او برنده شد. چون من دیگر مزاحمش نمی‌شوم. یا به او اصرار نمی‌کنم. یا نمی‌خواهم چیزی را درست کنم. این چیزی بود که او می‌خواست و من بالاخره آن را فهمیدم.

هم ساکتم هم پر حرف. هم پیگیرم هم بی تفاوت. هم بخشنده‌ام هم اهمیت نداره. هم فانم هم جدی. هم می‌سازم هم می‌زنم زیر همه چیز. اینا دورویی یا مودی بودن نیست، هر نسخه از من بازتاب انرژی و رفتار خود آدماست.

خیلی خوشگله، میخنده خوشگله، حسودی میکنه خوشگله، واسم لوس میشه خوشگله، قیافه ی خوابالوش خوشگله، تو ویدیو مسیجاش خوشگله، غذا میخوره خوشگله، تو خنده دار ترین حالتشم خوشگله، راه میره خوشگله، میشینه خوشگله، نفس میکشه خوشگله، اصلا وجود داشتنشم خوشگله.

روزایی كه باهات كمتر حرف ميزنم احساس می‌كنم اون روز رو زندگى نكردم.

من که نتونستم تورو عوض کنم، ولی تو خوب منو عوض کردی. شور و شوقمو گرفتی، انرژیمو گرفتی، احساساتمو گرفتی، اعتمادمو گرفتی. تهش من موندم و یکی که وقتی‌ تو آیینه بهش نگاه می‌کنم نمیشناسمش.

شاگرد: چگونه خودم را بابت اشتباهاتم ببخشم؟ شمس: تو آدمى را محاكمه ميكنی كه ديگر وجود ندارد. او تاوان داد تا تو امروز آگاه باشی.

رهایش کردم و فهمیدم خاص نبود؛ این من بودم که با تمامِ وجود به او ارزش داده بودم. و از او چیزی ساخته بودم که هرگز نبود.

به تعداد دفعاتی که باید ازت متنفر می‌شدم، اما بهونه تراشیدم واسه دوست داشتنت از خودم معذرت می‌خوام. تعداد دفعاتی که باید تنهات می گذاشتم اما بهونه تراشیدم تا کنارت بمونم از خودم معذرت می‌خوام. به تعداد دفعاتی که باید باهات بحث می‌کردم اما بهونه تراشیدم و کوتاه اومدم از خودم معذرت می‌خوام. به تعداد دفعاتی که اشتباه کردی اما بهونه تراشیدم و نادیده اشون گرفتم از خودم معذرت می‌خوام. به تعداد دفعاتی که خودمو نادیده گرفتم، و فقط تورو دیدم، از خودم معذرت می‌خوام.