اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!
Open in Telegram
من؟ شاید هیچ‌کاره، شاید هم نیم‌چه نویسنده.
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
6 249
Subscribers
-3224 hours
-2017 days
+1 99830 days
Posts Archive
آدما رو الکی بزرگ نکنید، یه روزی یه‌جوری ازشون می‌خورین که خودتونو فحش می‌دین. :))
پاییز داره نزدیک‌تر می‌شه. وقتشه بوتامونو بپوشیم، شال‌گردن چهارخونه‌ایت رو بندازم دور گردنت، کلاهمو بذاری سرم، دستای همو سفت‌تر بگیریم و بزنیم بیرون. بریم زیر بارون، آروم قدم بزنیم و یه چیز گرم بخوریم. بعد وقتی محو بارون شدی، یواشکی ازت عکس بگیرم و نشونت ندم؛ بذارم یه گوشه برای خودم بمونه. بیا بریم توی پارک، بین برگای خیس قدم بزنیم. بذار بوی عطر پیرهنت توی هوای سرد پاییز قاطی بشه و فکرمو مشغول کنه. بعد بریم یه کافه‌ی دنج، تو از روزمرگیات برام بگی و من با هر بار حرف زدنت، ته دلم برای بودنت ضعف برم. آخر شب بشینیم یه گوشه و به ماه نگاه کنیم. سرمو بذارم روی شونه‌ت، دستمو توی دستات جا بدم و چند لحظه هیچ حرفی نزنیم. فقط صدای نفس‌هات باشه و سرمای آروم شب و قلب منی که بخاطر نزدیک بودنت، آروم می‌گیره. دلم می‌خواد پاییز امسال رو با تو زندگی کنم؛ با بارونایی که موهامونو خیس می‌کنن، با دستایی که محکم‌تر از همیشه همو می‌گیرن، با خنده‌هایی که وسط خیابون ازمون در می‌رن و با شبایی که دلمون نمیاد تمومشون کنیم. فقط تو باشی و من، و یه عالمه لحظه‌ی کوچیک که بعداً بشن قشنگ‌ترین خاطره‌های بزرگمون.
پاییز داره نزدیک‌تر می‌شه. وقتشه بوتامونو بپوشیم، شال‌گردن چهارخونه‌ایت رو بندازم دور گردنت، کلاهمو بذاری سرم، دستای همو سفت‌تر بگیریم و بزنیم بیرون. بریم زیر بارون، آروم قدم بزنیم و یه چیز گرم بخوریم. بعد وقتی محو بارون شدی، یواشکی ازت عکس بگیرم و نشونت ندم؛ بذارم یه گوشه برای خودم بمونه. بیا بریم توی پارک، بین برگای خیس قدم بزنیم. بذار بوی عطر پیرهنت توی هوای سرد پاییز قاطی بشه و فکرمو مشغول کنه. بعد بریم یه کافه‌ی دنج، تو از روزمرگیات برام بگی و من با هر بار حرف زدنت، ته دلم برای بودنت ضعف برم. آخر شب بشینیم یه گوشه و به ماه نگاه کنیم. سرمو بذارم روی شونه‌ت، دستمو توی دستات جا بدم و چند لحظه هیچ حرفی نزنیم. فقط صدای نفس‌هات باشه و سرمای آروم شب و قلب منی که بخاطر نزدیک بودنت، آروم می‌گیره. دلم می‌خواد پاییز امسال رو با تو زندگی کنم؛ با بارونایی که موهامونو خیس می‌کنن، با دستایی که محکم‌تر از همیشه همو می‌گیرن، با خنده‌هایی که وسط خیابون ازمون در می‌رن و با شبایی که دلمون نمیاد تمومشون کنیم. فقط تو باشی و من،
و یه عالمه لحظه‌ی کوچیک که بعداً بشن قشنگ‌ترین خاطره‌های بزرگمون.
پاییز داره نزدیک‌تر می‌شه. وقتشه بوتامونو بپوشیم، شال‌گردن چهارخونه‌ایت رو بندازم دور گردنت، کلاهمو بذاری سرم، دستای همو سفت‌تر بگیریم و بزنیم بیرون. بریم زیر بارون، بریم و یه چیز گرم بخوریم، بعد وقتی محو بارون شدی یواشکی ازت عکس بگیرم و نشونت ندم. بیا اصلا بریم تو پارک قدم بزنیم، بذار بوی عطر پیرهنت فکرمو مشغول کنه، بعد بریم بشینیم تو یه کافه‌ی دنج، تو از روزمرگیات برام بگی و من با هر بار حرف زدنت ته دلم برای بودنت ضعف برم. بریم بشینیم به ماه نگاه کنیم، سرمو بذارم رو شونه‌ت ، دستمو با دستات بگیری و آروم نفس بکشی و من ته دلم خدارو هزار بار شکر کنم.
