اینجادیوانهایمینویسد!
Open in Telegram
من؟ شاید هیچکاره، شاید هم نیمچه نویسنده.
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
6 257
Subscribers
-2624 hours
-1907 days
+1 98230 days
Posts Archive
https://t.me/TheCrrazyWritter/3659
آدم دلش میخواد کله این آدمارو بکنه تو چرخ گوشت بقران، خوشت نمیاد نباش. زندونیت کردن که اینجایی؟ زبوننفهم.
از اونایی که دنبال حرفای خالهزنکی ان، فکر میکنن کارشناسن تو همه چی نظر میدن، توهم خود بزرگ بینی دارن، و عقدهای تشریف دارن و پرو.
وقتی ویوی ساعتی چنل بالای ۱۰۰ تاست، ریکت ها بالاست، بچه ها لطف میکنن تو چالش هام شرکت میکنن، نشون میده بله هستم.
از یه سری چنلنویس ها واقعا متنفرم، نه چون محتوای بدی دارن، چون آدمِ پشتِ این اکانت، مورد داره.
بیا دوتا پتو ، کتاب مورد علاقهمون و یه هندزفری برداریم، بعد بزنیم به دل جنگل. بریم بشینیم تو یه کلبه، پتو هارو پهن کنیم رو زمین، بشینیم روشون و چایی بریزیم، بعد تا وقتی چایی ها سرد میشن، تو چشمای هم غرق شیم و نفهمیم کِی چایی سرد شده. پلیلیستامونو باز کنیم و نوبتی هر کدوم یه آهنگ پلی بدیم و با یه هندزفری گوش کنیم، بعد وقتی صدای بارون رو از بیرون شنیدیم، پتو هارو جمع کنیم و بریم زیر بارون پهن کنیم. بشینیم و یه دل سیر به صدای بارون گوش بدیم، من دلم برای قطرات بارون که روی موهات میچکه ضعف بره و تو کتت رو تنم کنی چون حس کردی سردم شده، بعد همون مدلی که دستامون تو هم قفل شدن، دراز بکشیم و به آسمون خیره شیم، هر کدوم یه ستاره انتخاب کنیم و یواشکی رازمونو بهش بگیم و ریز ریز بخندیم. من تو ذوق چشمای تو موقع شمردن ستاره ها غرق شم و تو هم تو گرمای دستم وقتی محکم بازوتو گرفتم حل شو. شاید اون روز برای اولین بار دور از هیاهو بالاخره با هم به جای زنده موندن، واقعا زندگی کردیم.
من واقعا دلم برات تنگ شده. برای لحن صدات موقع صدا کردن اسمم، برای خندههات وقتی از یه چیز مسخره حرف میزنم، برای ذوقت وقتی میفهمیدی برات متن نوشتم، برای خستگیهات بعد از یه روز سنگین، برای سکوتهات وقتی صداهای توی مغزت بهت اجازهی فکر کردن نمیدن، برای حرفای دلگرم کنندهت، برای حس امنیتی که پیش تو دارم، برای حرفات، برای اون جدی شدنت، برای لحن صدات وقتی از چیزی ناراحتی، برای چشمات وقتی از ذوق میخندن. من دلم برای وجودت تنگ شده.
ولی من هنوز دارم به قبل فکر میکنم.
به لحظههایی که میتونستم توش بهتر رفتار کنم و نکردم، به آدمایی که میتونستم وارد زندگیم کنم و نکردم، به آدمایی که میتونستم از زندگیم حذف کنم اما نتونستم، چون تو اون شرایط کسی غیر از من رو نداشتن. به حرفایی که میتونستم باهاش دل کسی رو بشکنم اما نزدم، چون دلم سوخت براش، چون نخواستم از طرف من هم آسیب ببینه. به دنیایی فکر میکنم که میتونستم برای خودم بسازم اما صرفا به یه کنج خلوت بسنده کردم. من حتی به چیزهایی فکر میکنم که انجام ندادم، به رفتاری که با آدما نداشتم، به لحظههایی که دیگه نمیتونم برشون گردونم. و در نهایت من هنوز هم به همهچیز فکر میکنم، حتی چیزهایی که دیگه هیچ تاثیری توی زندگیم ندارن.
ولی من هنوز دارم به قبل فکر میکنم. به لحظههایی که میتونستم توش بهتر رفتار کنم و نکردم، به آدمایی که میتونستم وارد زندگیم کنم و نکردم، به آدمایی که میتونستم از زندگیم حذف کنم اما نتونستم، چون تو اون شرایط کسی غیر از من رو نداشتن. به حرفایی که میتونستم باهاش دل کسی رو بشکنم اما نزدم، چون دلم سوخت براش، چون نخواستم از طرف من هم آسیب ببینه. به دنیایی فکر میکنم که میتونستم برای خودم بسازم اما صرفا به یه کنج خلوت بسنده کردم.
من حتی به چیزهایی فکر میکنم که انجام ندادم، به رفتاری که با آدما نداشتم، به لحظههایی که دیگه نمیتونم برشون گردونم. و در نهایت من هنوز هم به همهچیز فکر میکنم، حتی چیزهایی که دیگه هیچ تاثیری توی زندگیم ندارن.
مرسی که وقت میذارید، نیاز داشتم صحبت کنم. اگه حوصلهتون نمیکشه گوش ندید.🩶
