اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

"One day or day one?"

نظرت محترمه، مهم نیست.💚 شاهکاری.

چون رسالتت نجات دادن ما با قلمت و بودنته!

ناراحت بودن خدا از از دست دادن فرشته‌ش.

ببخشید که ازتون انتظار داشتم و روتون حساب باز کردم، یادم رفته بود بازیگرین.

و تو تموم چیزی هستی که در طول روز می‌تونم ساعت‌ها بهش فکر کنم و خسته نشم، می‌تونم ساعت‌ها راجع‌بهش حرف بزنم و خسته نشم، می‌تونم کل عمرم رو باهاش زندگی کنم و خسته نشم.

پاکش کنید، آمار باگ خورد نتونستم بذارم، متاسفام.

🌪️ بلا: گردباد GardeshTaghdir شبیه گردباده؛ انگار تقدیر مدام دور آدم می‌چرخه، مسیرش رو عوض می‌کنه و درست وقتی فکر می‌کنی همه‌چیز آروم شده، دوباره تو رو به نقطه‌ای ناشناخته می‌بره. یه حسِ «هیچ‌چیز دست خودم نیست، اما هنوز دارم می‌چرخم» توی اسمش هست. وایب: سرنوشت، آشوب، چرخش، اتفاق‌های غیرمنتظره، جاده‌های خیس، آسمون خاکستری و آدمی که وسط همه‌چیز ایستاده و فقط نگاه می‌کنه تقدیر کجا می‌برتش. «GardeshTaghdir گردبادی‌ست که آدم را نمی‌چرخاند؛ مسیرِ زندگی‌اش را می‌چرخاند.» https://t.me/GardeshTaghdir

آمار باگ گرفته، درست شه ادامه می‌دم.

🌍 بلا: زلزله شبیه زلزله‌ست؛ چیزی که قبل از آمدنش شاید هیچ‌کس نفهمه چه خبر شده، اما وقتی می‌رسه، همه‌چیز رو تکون می‌ده. یه وایبِ عمیق و درونی داره؛ انگار اتفاق اصلی روی سطح نیست، بلکه جایی زیرِ همه‌چیز داره می‌گذره. وایب: سنگین، مرموز، عمیق، خاموش اما پرقدرت؛ دیوارهای ترک‌خورده، سکوت بعد از لرزش، خاک و غبار و حسی که می‌گه «دیگه هیچ‌چیز مثل قبل نیست.» «ABIEBI_1819 زلزله‌ای‌ست که خانه را خراب نمی‌کند؛ تعریف آدم از خانه را عوض می‌کند. https://t.me/ABIEBI_1819

🌫️ بلا: مه غلیظ شبیه مه غلیظه؛ آروم، مرموز و کمی دست‌نیافتنی. چیزی که نمی‌ذاره همه‌چیز رو واضح ببینی و مدام حس می‌کنی پشت این ابهام، یه چیزی هست که هنوز کشفش نکردی. نه ترسناکِ مستقیم؛ بیشتر یه گم‌شدنِ شیرین و عجیب. وایب: سرد، خاکستری، مرموز، مینیمال، خلوت و کمی رویاگونه؛ خیابون خیس، چراغ‌های کم‌نور و قدم‌زدن در جایی که انتهاش معلوم نیست. «sarelline مهی‌ست که چیزی را پنهان نمی‌کند؛ فقط نمی‌گذارد پیدایش کنی. https://t.me/sarelline

🌋 بلا: فوران آتشفشان شبیه آتشفشانه؛ از بیرون شاید ساکت و حتی بی‌خطر به نظر بیاد، اما زیر این سکوت یه عالمه حرف، احساس و آشوب جمع شده. تا یه جایی همه‌چیز رو تحمل می‌کنه، بعد یک‌دفعه فوران می‌کنه و هرچی توی خودش نگه داشته بوده، می‌ریزه بیرون. وایب: داغ، سرکش، تاریک، احساسی، عصیانگر و غیرقابل‌پیش‌بینی؛ یه سکوت طولانی که آخرش تبدیل به انفجار می‌شه. «joghbache آتشفشانی‌ست که سال‌ها ساکت ماند؛ نه خاموش. https://t.me/joghbache

لازم بود اینو بگم.

🌪️ بلا: گردباد شبیه گردباده؛ یه آشوبِ متحرک که وقتی واردش می‌شی، دیگه هیچ‌چیز سر جای قبلیش نمی‌مونه. وایبش انگار ترکیبی از هیجان، بی‌قراری، افکار شلوغ و یه جور دیوونگیِ کنترل‌نشده‌ست؛ چیزی که هم می‌ترسونت، هم نمی‌ذاره چشم ازش برداری. وایب: تاریک، پرتنش، عجیب، شبانه و کمی دیوانه‌وار؛ انگار وسط یه طوفان ایستادی و به‌جای فرار، داری تماشاش می‌کنی. «The Sedmanix گردبادی‌ست که به‌جای خانه‌ها، نظمِ ذهن آدم را به‌هم می‌ریزد. https://t.me/TheSedmanix

🌧️ بلا: باران سیل‌آسا «دآ» برای من شبیه باران سیل‌آساست؛ نه چون ناگهانی و خشنه، بلکه چون انگار مدت‌هاست حرف‌ها، احساسات و تمامِ نشنیده‌شدن‌ها جایی جمع شده‌اند و حالا دیگه جایی برای موندن ندارند. بارانی که اولش آرومه، اما کم‌کم همه‌چیز رو در خودش غرق می‌کنه. وایبش: شبِ بارونی، پنجره‌ی خیس، خیابون‌های خلوت، چراغ‌های محو، سکوت، حرف‌های نگفته و غمی که داد نمی‌زنه؛ فقط می‌باره. «دآ، بارانی‌ست که از تمام حرف‌هایی می‌بارد که هیچ‌کس نشنید.» https://t.me/da_H_da

St.

مردم چالش می‌ذارن، منم چالش می‌ذارم.

این پیامو فور کنید، چنلتون رو به یه بلای طبیعی تشبیه کنم. ظرفیت: ده چنل.

چقدر از صدای رعد و برق خوشم میاد.😭