مَـه یـان🩵

. 🩵

″اما من عاشقِ وقت‌هایی‌ام که گیسوانش،همانندِ گندم‌زاری که نسیم در آن می‌رقصد،بر شانه‌هایش می‌ریزد؛ آن‌وقت زمان از حرکت می‌ایستد و جهان اندکی، محوِ تماشایِ زیباییِ او میشود.✨″

″ما سهم همدیگر بوده ایم از این روزگار.. آری؛ اینک تقدیر من و طُ اینگونه است... دستان پر مهرت را از دستانم جدا نکن... بگذار که باقی مسیر دستانم در دستانت و دلم گرم باشد به بودنت... من؛ من دگر تنهایی رفتن را بلد نیستم بمان؛که دلم گرم است به بودنت بمان؛حتی در مسیر‌ناهموار بمان؛نه فقط به اندازه‌ی این روزهای آرام، به اندازه‌ی تمام فرداهایی که هنوز نیامده‌اند... من؛ من میدانم که میمانی پس،بمان ای تقدیرِ من✨″

″مَها؛ اگر تمام واژه‌های دنیا را کنار هم بچینم، باز هم برای گفتنِ حسِ بودنِ طُ کم می‌آورند.✨″

″اگر روزی از من بپرسند زیباترین جای جهان کجاست، خواهم گفت: جایی که «مَها» لبخند می‌زند.✨″

ولی من عاشق دیتای این مدلیمونم✨

Me and you✨

خودت متوجه نیستی ولی باعث میشی وقتی کنارتم یادم بره زندگی چقدر سخت و دوست نداشتنیه.

″You are my serendipity💜✨″

″دلتنگم؛ گاهی خیال میکنم این فاصله را چیزی جز اشک تسکین نمیدهد.. بیا که دوباره در آغوشت،جانِ تازه ای بگیرم؛محبوبِ مَن... ″

بند بند وجودم دلتنگته.

″لبان طُ؛ آبادی تنِ تشنه مَن است.✨″

. 🩵🌊

وقتی پارتنرت نینیه🍓✨ اکسپلورم:

″جانا؛ اگر از من بپرسند ارزشمندترین دستاوردِ زندگی‌ات چیست، بی‌تردید نامِ طُ را بر زبان می‌آورم؛ چرا که طُ بزرگ‌ترین بردِ سرنوشتِ منی.✨″

گردنش یجوری بویِ خوب میده که دوست دارم سرمو بزارم تو گودیش و بیرون نیام.

″مَحبوبِ مَن؛ روزی تنها جوانه‌ای بودی که بی‌آنکه بدانم چگونه، در اعماق قلبم سر برآوردی. حضورت آن‌قدر آرام بود که نفهمیدم چه زمانی از یک احساس ساده به تمامِ دنیای من بدل شدی. فصل‌ها آمدند و رفتند و طُ هر روز بلندتر و استوارتر از قبل رشد کردی؛ تا جایی که دیگر نه یک جوانه، نه یک شاخه، که درختی تنومند و باشکوه شدی. اکنون ریشه‌هایت چنان در وجودم تنیده‌اند که مرزی میان طُ و من باقی نمانده است. در هر گوشه از جانم که می‌نگرم، نشانی از طُ می‌بینم؛ در هر رویا، در هر امید و در هر تپشِ قلبم. گویی سال‌ها پیش آمده بودی تا در من خانه کنی و من تازه امروز فهمیده‌ام که تمام این مدت، در سایه‌سارِ طُ زندگی می‌کرده‌ام. اگر روزی از من بپرسند عشق چه شکلی دارد، از درختی خواهم گفت که روزی جوانه‌ای کوچک بود و امروز تمامِ سرزمینِ وجودم را در اختیار گرفته است؛ درختی به نامِ مَها.🤍🌱″

تو آبی بپوش من دریارو فراموش میکنم🩵

“ مَه یان، قصه‌ی کاپل لزبینی که توی چشم‌های هم خونه پیدا کردن ” ⸻ مها | ۲۱ ساله | متولد ۲ دی ۱۳۸۳ | نیمه‌ی مَه از مَه‌یان✨ دختری با لبخندهای قشنگ، شیطنت‌های دوست‌داشتنی و قلبی مهربون. ظاهرش آرومه، ولی پشت اون چهره فرحبخشش کلی شیطنت و خرابکاری قایم شده! و صاحب یکی از قشنگ‌ترین انرژی‌هایی که می‌شه تو یه آدم پیدا کرد.💜 | بنفش؛ رنگی به لطافت رویاهایی که با خودش می‌آورد دایان | ۲۰ ساله | متولد ۲۶ شهریور ۱۳۸۴ | نیمه‌ی یان از مَه‌یان✨ نقطه‌ی امن مها… حامی، تکیه‌گاه، از اون آدمایی که وقتی همه‌چی به هم می‌ریزه، می‌تونی بدون فکر کردن بهش پناه ببری🩵 و همونی که دنیای خاکستری مها رو با آرامش و حضورش، آروم آروم آبی کرد… | آبی؛ رنگ آرامش، دریا و آسمان ۱ مهر ۱۳۹۶ روح‌هامون همدیگه رو تو مدرسه پیدا کردن… بی‌صدا، ولی واقعی. ۹ بهمن ۱۴۰۴ دوباره مسیرمون به هم رسید… این‌بار جدی‌تر از همیشه. ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ ما شدیم «ما»… و اسمش شد رابطه ارتباط با مَـه یـان✨: - @Mahyaan_bot