Niche

چقدر کلمه سابق عجیب و غمگینه عشق سابق، خونه سابق، آدم سابق، شغل سابق، یه جوریه انگار داریم به جای زخم‌هامون نگاه میکنیم.

اگه ازم بپرسن قشنگ‌ترین واژه‌ای که شنیدی چی بوده میگم پذیرش، پذیرش شرایط با تموم سختیاش، پذیرفتن آدم‌ها با تموم نقص‌هاشون، پذیرفتن اینکه آره گاهی اشتباه می‌کنیم، پذیرفتن اینکه هیچکدوم از آدم‌ها کامل نیستن، میدونی داشتن پذیرش یعنی پایان تموم دعواها و اخلاف‌های پوچ و بیخودی.

مغزم نیاز داره فراموش کنه، اینکه یه روزی حرفات، توجه‌هات، حضورت، قلبت و احساست برای من بوده، یادم بره این رو که یه روزی مال من بودی، اما قلبم این اجازه رو بهش نمیده و من همچنان بین جنگ قلب و مغزم گیر کردم.

درون هر آدمی که میشناسید، آدمی هست که اصلا نمیشناسید.

نود درصد زندگی ما دخترا رو "نمیدونم" تشکیل میده، نمیدونم چی بپوشم، نمیدونم چی میخوام، نمیدونم کجا برم، نمیدونم با کی باشم، کلا نمیدونیم.

بعضی وقتا اینقدر میترسم از دوباره آسیب دیدن که نمی‌تونم دوست داشتنمو بهت بگم.

من انقدر دوست دارم که نیازی ندارم که هر روز هزارتا نوتیف برام بیاد، همون یه نوتیفی که از تو میگیرم تو هر تایمی که باشه روز من رو انقدر قشنگ میکنه که باعت میشه تا شب پرانرژی باشم و حالم خوب باشه.

آدم‌های درست موندنی هستن، لازم نیست نگران از دست دادنشون باشی و میشه گفت همین واسه آرامش داشتن و نگران نبودن بخاطر رفتن بعضی از آدم‌ها از زندگیمون کافیه.

توضیح دادن احساسات سخت‌ترین کار دنیاس چون اونا به وجود اومدن که فقط احساس بشن نه اینکه گفته بشن.

آدم‌ها همیشه نمیتونن اون چیزی که ما میخوایم باشن، گاهی وقت‌ها درد دارن، پر از خشمن، ناراحتن و نیاز به درک شدن دارن، تو این شرایط درمان باشیم برای کسایی که دوستشون داریم.

لطفا نمیام چون رو مود خوبی نیستم ،حالم خوب نیست بعدا صحبت می‌کنیم، تمایلی برای ادامه این ارتباط ندارم و... رو نرمالیز کنید که دیگه لازم نباشه دروغ بگیم و بهونه‌های مسخره بیاریم.

با کسی که نگران از دست دادنش هستی، خوشبخت نمیشی.

انقدر معیارهای عجیب و غریب برای رفیق،دوست و پارتنر گذاشتیم و روابط رو از عکس‌های پینترستی داستان‌های خیالی قضاوت کردیم که یادمون رفته آدما همینن،معمولین. همیشه خوب نیستن،کامل نیستن،اشتباه میکنن،خسته میشن،ناراحت میشن،حق دارن.

ولی فهمیدن حرفای کسی که چشماش قشنگه واقعا سخته.